Sieć kawiarni otwierająca kolejne lokale w Amsterdamie i Utrechcie zwykle zadaje dwa pytania o kupowane kubki i pojemniki na żywność: czy nadal możemy z nich korzystać i kto za nie płaci po wyrzuceniu? W Holandii odpowiedzi wynikają z dwóch odrębnych systemów. Opłata za gospodarowanie odpadami opakowaniowymi, pobierana przez Verpact, rozstrzyga, kto składa deklarację i płaci. Holenderskie przepisy o jednorazowych produktach z tworzyw sztucznych, dotyczące kubków i pojemników, określają, gdzie nadal można wydawać kubek papierowy z powłoką z tworzywa sztucznego. Od 12 sierpnia 2026 r. oba systemy uzupełnia unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR). Poniżej omawiamy te przepisy z perspektywy kupujących z gastronomii i importerów oraz wyjaśniamy, co się zmienia, gdy opakowania są produkowane w Turcji.

To nie jest porada prawna. Państwa obowiązki zależą od roli w łańcuchu dostaw i od sposobu, w jaki opakowanie trafia do odbiorcy końcowego. Prosimy potwierdzić je w Verpact, w Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) lub u swojego doradcy.

Stan na 6 października 2026 r.; prosimy sprawdzić oficjalne źródła: verpact.nl (stawki i Beleid 2026), rijksoverheid.nl (wiadomość z 19 grudnia 2025 r. o jednorazowych kubkach i pojemnikach), ondernemersplein.overheid.nl i jego wersja angielska business.gov.nl oraz ilent.nl (jednorazowe produkty z tworzyw sztucznych). Na tę datę nie opublikowano jeszcze rozporządzenia zmieniającego, które znosi dopłatę za opakowania na wynos.

Kto odpowiada za zgodność opakowań z przepisami w Holandii?

Firma, która jako pierwsza udostępnia opakowania na rynku holenderskim, zwykle holenderski właściciel marki, sieć, importer lub hurtownik, zgłasza je do Verpact i płaci opłatę. Punkt gastronomiczny wydający jedzenie i napoje odpowiada za stosowanie zasad dotyczących kubków i pojemników. Dostawca spoza Holandii zwykle dostarcza dane i nie składa deklaracji, chyba że sprzedaje bezpośrednio holenderskim odbiorcom końcowym.

RolaOpłata za gospodarowanie odpadami (Verpact)Zasady dla kubków i pojemników jednorazowychPPWR
Sieć lub właściciel marki, której nazwa widnieje na opakowaniuSkłada deklarację i płaci, jeśli jako pierwszy udostępnia opakowanie w Holandii, także gdy je importujeStosuje je w każdym prowadzonym przez siebie lokaluZwykle „wytwórca” (manufacturer) opakowań z własną marką; dokumentacja techniczna i deklaracja zgodności UE
FranczyzobiorcaZależy od tego, kto kupuje i importuje; należy uzgodnić na piśmieStosuje je we własnym lokaluCo najmniej obowiązki dystrybutora
Holenderski importer lub hurtownikSkłada deklarację i płaci za opakowania, które jako pierwszy udostępnia w HolandiiBezpośrednio nie, chyba że prowadzi lokaleObowiązki importera lub dystrybutora
Dostawca spoza Holandii sprzedający firmom holenderskimZwykle brak; przekazuje wagi i liczby sztukBrakWspiera dokumentację wytwórcy
Dostawca spoza Holandii sprzedający bezpośrednio holenderskim odbiorcom końcowymProducent; musi ustanowić upoważnionego przedstawicielaBrakObowiązki producenta za pośrednictwem przedstawiciela

Jak działa opłata za gospodarowanie odpadami opakowaniowymi (afvalbeheersbijdrage)?

Holenderska opłata za gospodarowanie odpadami opakowaniowymi, czyli afvalbeheersbijdrage verpakkingen, to wkład naliczany za kilogram, który producenci wnoszą na rzecz Stichting Verpact, organizacji działającej dawniej pod nazwą Afvalfonds Verpakkingen. Finansuje ona zbiórkę, sortowanie i recykling. Firmy wprowadzające na rynek holenderski ponad 50 000 kg opakowań rocznie muszą się zarejestrować, składać deklaracje i płacić; w przypadku jednorazowych produktów z tworzyw sztucznych (SUP) żaden próg nie obowiązuje.

Podstawą prawną jest odpowiedzialność producenta wynikająca z Besluit beheer verpakkingen 2014 oraz porozumienia branżowego (ABBO), które rząd uznał za powszechnie wiążące na lata 2023-2027. To uznanie sprawia, że opłata jest obowiązkowa dla każdego producenta, nie tylko dla członków Verpact. W dokumentach Verpact pojawia się pisownia „afvalbeheerbijdrage”; business.gov.nl nazywa ją „packaging waste management fee”.

Próg 50 000 kg

Zgodnie z polityką Verpact na 2026 r. 50 000 kg stanowi pulę wolną od opłaty (heffingsvrije drempel). Producent, który w roku kalendarzowym wprowadza do obrotu mniej niż 50 000 kg opakowań, nie płaci opłaty za opakowania zwykłe. Producent powyżej tego progu rejestruje i zgłasza całość, a wartość 50 000 kg jest odliczana od należnej kwoty i rozkładana na materiały proporcjonalnie do udziału wagowego. Dla gastronomii znaczenie mają dwa wyjątki:

  • Opakowania SUP (kubki zawierające tworzywo sztuczne, pojemniki na żywność, elastyczne opakowania do żywności i lekkie foliowe torby na zakupy) nie wliczają się do puli wolnej od opłaty. Obowiązek zgłoszenia zaczyna się od pierwszej sztuki.
  • Opakowania objęte kaucją (butelki i puszki z kaucją, statiegeld) również są wyłączone. Nie dotyczy to papierowych opakowań z nadrukiem, dlatego nie omawiamy ich dalej.

Stawki i podejście na 2027 r.

Opłaty zależą od materiału, a w przypadku tworzyw sztucznych są modulowane zdolnością do recyklingu. Poniższe kwoty to opublikowane przez Verpact stawki na 2026 r., bez VAT.

Materiał lub komponentStawka na 2026 r. (bez VAT)2027 r.
Papier i karton0,017 EUR za kgBez zmian (Verpact, 28 września 2026 r.)
Tworzywa sztuczne, sztywne1,220 EUR za kg przed rabatamiBez zmian
Tworzywa sztuczne, elastyczne lub nieokreślone1,320 EUR za kg przed rabatamiBez zmian
Drewno0,015 EUR za kgBez zmian
Szkło0,100 EUR za kgBez zmian
Dodatek SUP (kubki, pojemniki na żywność, elastyczne opakowania do żywności, torby na zakupy)2,10 EUR za 1 000 sztuk zawierających tworzywo sztuczne, ponad stawkę za materiał (2,30 EUR w latach 2023-2025)Należy sprawdzić cennik Verpact na 2027 r.
Kartony na napoje i aluminiumOsobne stawkiWzrost

28 września 2026 r. Verpact ogłosił, że stawki dla tworzyw sztucznych, szkła, papieru i kartonu, drewna oraz pozostałych metali pozostaną w 2027 r. na poziomie z 2026 r. Wzrosną stawki dla kartonów na napoje, aluminium i opakowań objętych kaucją, a dla butelek plastikowych bez kaucji obowiązuje osobna stawka. Większa zmiana dotyczy rabatów. Opakowania z tworzyw sztucznych dobrze nadające się do recyklingu już teraz uzyskują obniżki do 0,60 EUR za kg. Od 1 stycznia 2027 r. Verpact wprowadza dodatkowe rabaty dla tworzyw z recyklingu pochodzących z Europy oraz dla tworzyw drop-in pochodzenia biologicznego, takich jak bio-PE i bio-PP. W papierowych opakowaniach gastronomicznych sama opłata za materiał jest niewielka. Koszt koncentruje się w dodatku SUP i w komponentach z tworzyw sztucznych, takich jak pokrywki.

Przykładowe obliczenie dla 2026 r.: sieć importująca 120 000 kg opakowań z papieru i kartonu, wśród których nie ma opakowań SUP, płaci 120 000 × 0,017 EUR = 2 040 EUR, minus pula wolna od opłaty 50 000 × 0,017 EUR = 850 EUR, co daje 1 190 EUR przed VAT. Jeśli sieć importuje dodatkowo 4 mln kubków z powłoką PE, dodatek SUP wynosi 4 000 × 2,10 EUR = 8 400 EUR, a masę materiału kubków deklaruje się i opłaca dodatkowo, również bez puli wolnej od opłaty. Sposób podziału wyrobu złożonego, takiego jak kubek z powłoką PE, między kategorie materiałowe wynika ze wskazówek Verpact dotyczących deklaracji, dlatego warto je sprawdzić przed planowaniem budżetu.

Deklaracja i dokumentacja

Roczną deklarację (aangifte) należy złożyć przed 1 kwietnia następnego roku. Producenci przechowują dokumenty potwierdzające przez siedem lat. Powszechnie wiążące uznanie obecnego porozumienia obowiązuje do końca 2027 r., dlatego warto śledzić porozumienie następcze i sposób, w jaki włączy ono zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) z PPWR.

Kto jest producentem po 12 sierpnia 2026 r.?

Od 12 sierpnia 2026 r. Verpact stosuje definicję producenta z PPWR. Jest nim wytwórca, importer lub dystrybutor, który jako pierwszy udostępnia opakowanie w Holandii. Producentem jest także firma spoza Holandii, która dostarcza opakowania bezpośrednio odbiorcom końcowym w Holandii. W praktyce holenderska firma, która sprowadza do kraju opakowania usługowe z nadrukiem, jest producentem w rozumieniu ROP.

W przypadku opakowań usługowych, czyli napełnianych w punkcie sprzedaży, takich jak kubki, pudełka na wynos, torby i opakowania do zawijania, zmienia się to, kto stoi na początku łańcucha. Do 12 sierpnia 2026 r. Verpact prowadził listę opakowań napełnianych w punkcie sprzedaży (Lijst met verkooppuntverpakkingen). Według tej listy puste opakowanie deklarował producent lub importer, więc restauracje kupujące od holenderskiego hurtownika zwykle otrzymywały opakowania już zgłoszone. Verpact zapowiedział, że oceni tę listę przed latem 2026 r. w związku z PPWR. Zanim założą Państwo, że hurtownik nadal deklaruje opakowania za Państwa, prosimy sprawdzić aktualne wytyczne Verpact dotyczące opakowań usługowych. Zasada stosowana przez Verpact jest taka, że każda sztuka jest deklarowana raz. Zapasy znajdujące się na stanie 11 sierpnia 2026 r., których w 2026 r. nie zadeklarowałby inaczej żaden producent, deklaruje się według dawnej definicji.

Pozostałe role z PPWR, takie jak wytwórca, deklaracja zgodności UE i dokumentacja techniczna, zostały opisane w naszym poradniku PPWR dla gastronomii i e-commerce.

Czy kubki papierowe i pojemniki na żywność są w Holandii zakazane?

Nie w całości. Od 1 stycznia 2024 r. jednorazowych kubków i pojemników na żywność zawierających tworzywo sztuczne, w tym kubków papierowych z powłoką PE lub inną powłoką z tworzywa sztucznego, nie wolno używać do jedzenia i napojów spożywanych na miejscu, z wyjątkiem wąskiego odstępstwa. Na wynos pozostają dozwolone, ale punkt musi też oferować opcję wielokrotnego użytku lub przyjąć kubek albo pojemnik klienta.

Przepisy wynikają z Besluit i Regeling kunststofproducten voor eenmalig gebruik, czyli holenderskiego wdrożenia dyrektywy SUP (UE) 2019/904. W debacie publicznej funkcjonują jako przepisy o wegwerpbekers. Dotyczą każdego, kto serwuje jedzenie lub napoje: od horeca (hoteli, restauracji i kawiarni), przez firmy cateringowe, po biura i organizatorów wydarzeń.

Spożycie na miejscu

  • Od 1 stycznia 2024 r. jednorazowe kubki i pojemniki zawierające tworzywo sztuczne nie są dozwolone do spożycia na miejscu. Domyślnie stosuje się naczynia lub pojemniki wielokrotnego użytku bez tworzyw sztucznych.
  • Odstępstwo pozwala organizacjom nadal ich używać, jeśli zarejestrują się w ILT, zbierają je selektywnie i wykażą poziomy recyklingu. ILT wymaga 85% zbiórki do recyklingu w roku kalendarzowym 2026, od 2027 r. 90%, a same kubki i pojemniki muszą w pełni nadawać się do recyklingu. Dokumentację należy przechowywać co najmniej trzy lata.
  • Od 1 stycznia 2026 r., po wydaniu ministerialnego polecenia dla ILT, odstępstwo ogranicza się do horeca na miejscu, zamkniętych imprez, atrakcji turystycznych (dagattracties) i stowarzyszeń sportowych.
  • ILT wskazuje też, że kubki i pojemniki na żywność z papieru lub kartonu zawierające więcej niż 5% tworzywa sztucznego nie są dozwolone i że będzie to egzekwować. Jeśli korzystają Państwo z odstępstwa w przypadku wyrobów papierowych, prosimy zapytać dostawcę o udział tworzywa sztucznego wagowo i sprawdzić w ILT, jak przepis stosuje się w Państwa przypadku.

Biura i stołówki

Według Rijksoverheid (19 grudnia 2025 r.) biura i inne miejsca pracy muszą stosować kubki i pojemniki wielokrotnego użytku, takie jak porcelanowe, szklane lub z trwałego tworzywa sztucznego, bez odstępstwa opartego na zbiórce. Egzekwowanie przez ILT zostało dostosowane od 2026 r. Stąd popularność hasła „wegwerpbekers verboden op kantoor” w wyszukiwarkach. Kubek papierowy zupełnie bez tworzywa sztucznego nie podlega tym przepisom, ale większość kubków na napoje gorące ma powłokę polimerową. Wytyczne do dyrektywy SUP nie wymieniają z nazwy wodnych powłok dyspersyjnych, więc to, czy kubek z powłoką dyspersyjną zawiera tworzywo sztuczne, zależy od polimeru powłoki (zob. Powłoki barierowe do papieru).

Na wynos i dostawa

Od 1 lipca 2023 r. punkty sprzedające jedzenie lub napoje na wynos w jednorazowych kubkach lub pojemnikach zawierających tworzywo sztuczne muszą oferować alternatywę wielokrotnego użytku lub przyjmować pojemniki przynoszone przez klienta, a także pobierać odrębną dopłatę za wariant jednorazowy. Obowiązek zaoferowania opcji wielokrotnego użytku lub przyjęcia własnego pojemnika klienta pozostaje w mocy, a ILT deklaruje, że nadal go egzekwuje.

Dopłata ulega zmianie. Rząd zamierza ją znieść od 1 stycznia 2027 r., a ILT nie egzekwuje jej w 2026 r. Ondernemersplein podaje, że zmiana nie jest jeszcze ostateczna: rozporządzenie zmieniające musi jeszcze przejść procedurę i zostać opublikowane w Staatscourant, a do 6 października 2026 r. nie zostało opublikowane. Warto planować bez dopłaty, ale przed usunięciem jej z menu i kas trzeba potwierdzić publikację.

Co to oznacza dla kupowanych kubków i pojemników

  • Kubki i pojemniki na wynos z powłoką z tworzywa sztucznego pozostają dozwolone w sprzedaży na wynos, obok opcji wielokrotnego użytku lub własnego pojemnika klienta. Podlegają dodatkowi SUP w opłacie Verpact i wymagają oznakowania SUP w języku niderlandzkim tam, gdzie wymaga tego dyrektywa SUP. Szczegóły oznakowania i powłok opisano w poradniku Przepisy dotyczące kubków papierowych w Europie i Wielkiej Brytanii.
  • Obsługa na miejscu wymaga wyrobów wielokrotnego użytku albo jednorazowych bez tworzyw sztucznych, chyba że mieści się Państwo w wąskim odstępstwie.
  • Papierowe pojemniki bez tworzyw sztucznych wchodzą w grę tylko tam, gdzie pozwala na to rodzaj żywności; odporność na tłuszcz i wilgoć bez warstwy polimerowej jest ograniczona. Zob. Papierowe pojemniki na żywność z nadrukiem oraz Pudełka na wynos z nadrukiem.

Czy przepisy o torbach na zakupy dotyczą toreb papierowych?

Nie. Holenderska zasada obejmuje wyłącznie foliowe torby na zakupy. Od 1 stycznia 2016 r. sklepom nie wolno wydawać bezpłatnie foliowych toreb na zakupy o jakiejkolwiek grubości, na podstawie przepisów o opakowaniach opartych na Besluit beheer verpakkingen 2014. Bardzo cienkie torebki o grubości poniżej 15 µm, stosowane jako jedyne opakowanie żywności luzem, są wyłączone. Torby papierowe nie są objęte tą zasadą, choć lekkie foliowe torby na zakupy liczą się jako opakowania SUP przy dodatku Verpact. Dobór materiału na torby na wynos opisujemy na stronie Torby na wynos z nadrukiem, a przepisy dotyczące toreb w różnych krajach w poradniku Przepisy dotyczące toreb foliowych.

Jak PPWR zmienia sytuację w Holandii?

PPWR obowiązuje bezpośrednio w Holandii od 12 sierpnia 2026 r. Nie zastępuje holenderskich zasad dotyczących kubków ani opłaty Verpact. Zmienia definicję producenta stosowaną w ROP i dodaje ogólnounijne obowiązki dotyczące projektowania, dokumentacji i ponownego użycia, które działają równolegle z przepisami krajowymi.

  • Producent i ROP: Verpact deklaruje i nalicza opłaty według definicji producenta z PPWR (zob. wyżej).
  • Upoważniony przedstawiciel: producent niemający siedziby w Holandii, który dostarcza opakowania bezpośrednio holenderskim odbiorcom końcowym, musi ustanowić upoważnionego przedstawiciela do celów ROP (art. 45 PPWR). Dostawca sprzedający wyłącznie firmom holenderskim, które następnie importują towar, nie staje się holenderskim producentem.
  • Ponowne użycie na wynos: art. 32 i 33 wprowadzają dla sprzedaży na wynos obowiązek przyjmowania własnych pojemników klienta od 12 lutego 2027 r. oraz obowiązek oferowania opcji wielokrotnego użytku od 12 lutego 2028 r. Holandia wymaga już obu, więc dla większości holenderskich lokali oznacza to potwierdzenie obecnej praktyki.
  • Ograniczenia i dokumentacja: limity PFAS w opakowaniach mających kontakt z żywnością, deklaracja zgodności UE i dokumentacja techniczna obowiązują od 12 sierpnia 2026 r. Zob. Opakowania do żywności bez PFAS.
  • Oznakowanie: zharmonizowana etykieta do sortowania (art. 12) będzie obowiązywać później. Akt wykonawczy nie został jeszcze przyjęty w październiku 2026 r., więc w praktyce nie zacznie obowiązywać przed końcem 2028 r.

Kontakt z żywnością i oświadczenia na opakowaniach w Holandii

Papier i karton przeznaczone do kontaktu z żywnością w Holandii podlegają ramom unijnym: rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 oraz rozporządzeniu (WE) nr 2023/2006 w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej, a także przepisom krajowym. NVWA egzekwuje je na podstawie Warenwetbesluit verpakkingen en gebruiksartikelen oraz Warenwetregeling verpakkingen en gebruiksartikelen (wersja z 2022 r.), które określają wymagania dla materiałów, w tym papieru i kartonu. Prosimy żądać deklaracji zgodności (DoC) dla każdej pozycji. Dokumenty i logikę badań opisano w poradniku Zgodność opakowań z przepisami o kontakcie z żywnością.

Oświadczenia środowiskowe na opakowaniach podlegają dyrektywie (UE) 2024/825, która obowiązuje od 27 września 2026 r. Ogólne hasła, takie jak „ekologiczne” czy „zielone”, bez uznanej doskonałej charakterystyki środowiskowej, nie są już dozwolone, a etykiety zrównoważoności muszą opierać się na systemie certyfikacji. Autoriteit Consument & Markt (ACM) egzekwuje w Holandii prawo konsumenckie. To, co nadal można nadrukować, opisano w poradniku Opakowania nadające się do recyklingu a kompostowalne.

Co to oznacza dla dostawcy eksportującego z Turcji?

Gdy holenderska sieć, importer lub hurtownik kupuje opakowania z nadrukiem od producenta z Turcji i sprowadza je do Holandii, to holenderska firma jest producentem w rozumieniu opłaty za gospodarowanie odpadami. Zgłasza ona do Verpact wagi i liczbę sztuk SUP. Turecki producent nie rejestruje się w Verpact i nie potrzebuje holenderskiego upoważnionego przedstawiciela przy takiej wymianie handlowej, ponieważ nie dostarcza opakowań bezpośrednio holenderskim odbiorcom końcowym.

Dostawca odpowiada natomiast za dane. Bez wartości dla każdej pozycji holenderski producent nie może rzetelnie złożyć deklaracji, nie oceni kwestii 5% tworzywa sztucznego przy użyciu na miejscu i nie skorzysta z rabatów Verpact dla tworzyw sztucznych. Przy zakupach od eksportera, takiego jak 9 Packaging w Stambule, warto już na etapie wyceny i przeglądu technicznego uzgodnić, jakie dane towarzyszą każdej dostawie:

  • Masa jednej sztuki z podziałem na materiały: papier lub karton, powłoka z tworzywa sztucznego, pokrywka lub okienko z tworzywa sztucznego, pozostałe.
  • Udział tworzywa sztucznego wagowo w jednej sztuce oraz rodzaj polimeru.
  • Informacja, czy wyrób jest produktem SUP (kubek, pojemnik na żywność, elastyczne opakowanie do żywności), oraz liczba sztuk w kartonie zbiorczym, potrzebna do naliczenia dodatku za 1 000 sztuk.
  • Udział tworzywa z recyklingu w komponentach z tworzyw sztucznych i jego pochodzenie, jeśli chcą Państwo korzystać z rabatów Verpact za recyklat.
  • Oznakowanie SUP w języku niderlandzkim na kubkach tam, gdzie jest wymagane, sprawdzone na najmniejszym rozmiarze przed drukiem.
  • Deklaracja zgodności (DoC) dla materiałów mających kontakt z żywnością, dane techniczne PPWR i oświadczenie dotyczące PFAS.

Kwestie celne, pochodzenia i transportu przy imporcie z Turcji omówiono w poradniku Zakup opakowań z Turcji. Dla porównania tych samych ról w ujęciu unijnym zob. poradnik Przepisy dotyczące opakowań w Niemczech i Austrii, w którym opakowania usługowe z marką podlegają surowszej regule dotyczącej producenta.

Lista dokumentów dla kupujących opakowania w Holandii

  • Specyfikacja każdej pozycji: skład materiałowy i masa poszczególnych komponentów.
  • Liczba sztuk w kartonie i w dostawie dla pozycji SUP.
  • Udział tworzywa sztucznego wagowo dla kubków papierowych i pojemników.
  • Pisemne potwierdzenie, kto jest producentem każdej pozycji: sieć, franczyzobiorca, importer czy hurtownik.
  • Numer rejestracyjny Verpact i dokumentacja rocznych deklaracji, przechowywana przez siedem lat.
  • Rejestracja w ILT i dokumentacja zbiórki, jeśli korzystają Państwo z odstępstwa dla spożycia na miejscu (85%, od 2027 r. 90%; dokumentacja przechowywana przez trzy lata).
  • Deklaracja zgodności (DoC) dla materiałów mających kontakt z żywnością, dla każdej pozycji.
  • Deklaracja zgodności UE zgodnie z PPWR lub dane techniczne potrzebne wytwórcy opakowań z własną marką.
  • Oświadczenie dotyczące PFAS i wyniki badań, jeśli są potrzebne.
  • Proof projektu graficznego z oznakowaniem SUP w języku niderlandzkim na kubkach.

Harmonogram przepisów o opakowaniach w Holandii

DataPrzepisCo się dzieje
1 stycznia 2016Foliowe torby na zakupyZakaz bezpłatnych foliowych toreb na zakupy o dowolnej grubości
3 lipca 2021Dyrektywa SUPObowiązują unijne zakazy wprowadzania do obrotu (w tym pojemników na żywność i napoje z EPS) oraz obowiązki oznakowania
1 stycznia 2023Opłata za gospodarowanie odpadamiABBO 2023-2027 uznane za powszechnie wiążące; od tego roku obowiązuje dodatek SUP za sztukę
1 lipca 2023Kubki i pojemniki jednorazoweOpcja wielokrotnego użytku lub własny pojemnik klienta oraz dopłata na wynos
1 stycznia 2024Kubki i pojemniki jednorazoweZakaz wyrobów zawierających tworzywo sztuczne do spożycia na miejscu, z odstępstwem dla zbiórki
1 stycznia 2026Egzekwowanie przez ILTOdstępstwo ograniczone do horeca na miejscu, zamkniętych imprez, atrakcji turystycznych i stowarzyszeń sportowych; w biurach tylko wyroby wielokrotnego użytku; dopłata nieegzekwowana
12 sierpnia 2026PPWRObowiązuje; Verpact stosuje definicję producenta z PPWR
27 września 2026Dyrektywa (UE) 2024/825Ograniczenie ogólnych oświadczeń środowiskowych
1 stycznia 2027Stawki VerpactStawki dla papieru, kartonu i tworzyw sztucznych bez zmian; nowe rabaty za recyklat i surowce pochodzenia biologicznego
1 stycznia 2027 (oczekuje na publikację)Kubki i pojemniki jednorazoweDopłata na wynos ma zostać zniesiona; obowiązek oferowania opcji wielokrotnego użytku lub przyjmowania własnego pojemnika pozostaje; cel zbiórki dla odstępstwa rośnie do 90%
12 lutego 2027PPWR, art. 32Unijny obowiązek przyjmowania własnych pojemników klienta przy sprzedaży na wynos
1 kwietnia każdego rokuOpłata za gospodarowanie odpadamiTermin złożenia deklaracji za poprzedni rok kalendarzowy
Koniec 2027Opłata za gospodarowanie odpadamiWygasa obecne powszechnie wiążące uznanie; warto śledzić porozumienie następcze
12 lutego 2028PPWR, art. 33Unijny obowiązek oferowania opcji wielokrotnego użytku przy sprzedaży na wynos

Terminologia na poszczególnych rynkach

Holenderscy kupujący i organy używają określenia afvalbeheersbijdrage verpakkingen dla opłaty za gospodarowanie odpadami opakowaniowymi, aangifte dla rocznej deklaracji, a wegwerpbekers en -bakjes dla kubków i pojemników jednorazowych. Horeca to sektor hotelarsko-gastronomiczny. Starsze dokumenty i faktury nadal podają Afvalfonds Verpakkingen, czyli nazwę, której Verpact używał przed zmianą marki. Kupujący z Belgii (Flandrii) posługują się podobnymi słowami, ale Belgia ma własny system ROP i nie jest tu omawiana.

Następny krok: karta danych opakowań dla Holandii

Prosimy wypisać wszystkie opakowania używane w Holandii wraz z podziałem materiałowym, masą, udziałem tworzywa sztucznego, statusem SUP i liczbą sztuk w kartonie. Następnie należy zaznaczyć, kto zgłasza każdą pozycję do Verpact i czy jest używana na miejscu, na wynos, czy w obu przypadkach. Ta jedna tabela odpowiada jednocześnie na pytanie o opłatę i o kubki. Aby opisać nowe kubki, pojemniki lub torby z uwzględnieniem tych danych, prosimy skorzystać z naszego poradnika Zapytanie ofertowe (RFQ) na opakowania. Zobaczą Państwo też, jak sieci kawiarni układają asortyment, na stronach Opakowania dla kawiarni i sieci kawiarni oraz Kubki papierowe z nadrukiem. Listę pozycji można również przesłać przez stronę kontaktową.