Proces produkcji opakowań z nadrukiem: przewodnik krok po kroku

Jak przebiega proces produkcji opakowań z nadrukiem? Krótka odpowiedź

Opakowania z nadrukiem powstają w jedenastu głównych etapach: specyfikacja kupującego zamienia się w projekt konstrukcyjny i rysunek wykrojnika, projekt graficzny jest przygotowywany do druku, powstają narzędzia (klisze, cylindry, wykrojniki), kupowany i kondycjonowany jest materiał bazowy, następnie materiał jest drukowany, powlekany lub laminowany, przetwarzany na ostateczny kształt, kontrolowany, pakowany i wysyłany. Kolejność jest w zasadzie taka sama dla kubka papierowego i pudełka wysyłkowego z tektury falistej; zmieniają się maszyny, materiały i parametry krytyczne.

Uniwersalny łańcuch procesu:

Część etapów zamienia się miejscami lub łączy, zależnie od produktu:

• Powłoka barierowa jest zwykle nanoszona przed drukiem w pudełkach na żywność i kubkach (karton jest powlekany na zwoju w papierni lub u wyspecjalizowanego powlekacza), a po druku w przypadku lakierów i laminowania folią na kartonach.
• Druk i przetwórstwo odbywają się w jednym przebiegu na wielu liniach zwojowych, na przykład na maszynie do toreb papierowych z wbudowanymi zespołami fleksograficznymi albo na linii serwetkowej, która kolejno drukuje, tłoczy i składa.
• W torebkach elastycznych po laminowaniu dochodzi etap sezonowania (utwardzania kleju), który może trwać kilka dni, a w torbach foliowych przed drukiem dochodzi etap wytwarzania folii (wytłaczanie metodą rozdmuchu).
• W tekturze falistej przed drukiem dochodzi etap produkcji płyty (falownica), chyba że przetwórca kupuje gotowe arkusze.

Uniwersalny łańcuch produkcji, etap po etapie

Każdy etap ma swojego właściciela, typową usterkę i akceptację, która chroni kupującego. Tabela je podsumowuje; akapity po niej wyjaśniają etapy, o które kupujący pytają najczęściej.

Specyfikacja i RFQ

Produkcja zaczyna się wtedy, gdy specyfikacja jest na tyle kompletna, by wycenić zamówienie bez zgadywania. Wycena na „drukowane pudełko na burgery” może oznaczać bardzo różne gatunki kartonu, bariery i metody druku; każda z nich zmienia drogę produkcji. Dobre zapytanie ofertowe określa typ i rozmiar produktu, materiał lub wymagane właściwości, nadruk (kolory, pokrycie, wewnątrz lub na zewnątrz), ilości na projekt, warunki dla żywności i temperatury oraz rynki docelowe. Jak je zbudować, opisujemy w poradniku Zapytanie ofertowe na opakowania (RFQ).

Projekt konstrukcyjny i rysunek wykrojnika

Rysunek wykrojnika to płaski rysunek, z którego powstają wykrojnik, układ nadruku, a często także ustawienia maszyny. W pudełkach składanych, pudełkach z tektury falistej i pudełkach na żywność określa każde cięcie, bigowanie, klapkę klejową i otwór odpowietrzający. W torbach, kubkach i torebkach format definiuje się inaczej (szerokość tuby, fałda i długość odcinka dla toreb; łukowy wykrój, czyli wachlarz, dla kubków; szerokość wstęgi i układ zgrzewów dla torebek), ale zasada jest ta sama: konstrukcję ustala się przed ostatecznym projektem graficznym. Rysunek wykrojnika i narzędzia do pudełek składanych omawia poradnik Rysunek wykrojnika i narzędzia do pudełek składanych.

Projekt graficzny i prepress

Prepress (przygotowanie do druku) zamienia zatwierdzony projekt graficzny w pliki, które maszyna może wydrukować. Typowe kroki to kontrola plików (preflight), rozbarwienie na kolory procesowe i dodatkowe, które faktycznie będą drukowane, trapping, aby niewielkie przesunięcia pasowania nie zostawiały szczelin, kompensacja zniekształceń (klisze fleksograficzne rozciągają się na cylindrze formowym, wykroje kubków są łukowe), powielanie na arkuszu lub wstędze oraz proofing. Wymagania dotyczące plików opisuje poradnik Pliki do druku i projekt graficzny opakowań, a słownictwo definiuje Słownik druku i prepressu.

Narzędzia

Narzędzia to wszystko, co jest wykonywane specjalnie dla Państwa projektu lub formatu. Fleksografia wymaga kliszy fotopolimerowej na każdy kolor, offset formy aluminiowej na każdy kolor, rotograwiura grawerowanego cylindra na każdy kolor, a druk cyfrowy w ogóle nie potrzebuje nośnika obrazu. Wyroby wykrawane wymagają wykrojnika nożowego i matrycy do bigowania (w maszynach płaskich) lub wykrojnika rotacyjnego; niektóre formaty toreb, kubków i torebek wymagają części formatowych lub wymiennych. Narzędzia są często rozliczane osobno i używane ponownie przy powtórzeniach zamówień, dlatego warto ustalić ich własność i przechowywanie już przy pierwszym zamówieniu.

Zakup i kondycjonowanie materiału

Papier i karton zmieniają wymiar pod wpływem wilgoci, folia zmienia zachowanie pod wpływem temperatury i ładunków elektrostatycznych, a oba zjawiska wpływają na każde późniejsze ustawienie. Przetwórcy zwykle sprawdzają dostarczone partie pod kątem gramatury lub grubości, wilgotności, obróbki powierzchni i dokumentacji, a następnie pozwalają zwojom lub paletom zaaklimatyzować się w hali drukarskiej przed użyciem. Badania laboratoryjne papieru i kartonu prowadzi się zwykle w standardowej atmosferze według ISO 187 (23 °C, 50% wilgotności względnej), co jest też użytecznym punktem odniesienia przy porównywaniu wyników badań dostawców. Dostępność materiału jest często najdłuższą zmienną w harmonogramie; więcej w poradniku Czas realizacji opakowań.

Druk, powlekanie i przetwórstwo

To etapy, które większość osób wyobraża sobie jako „produkcję”. Poniższa tabela rodzin pokazuje, jakie metody druku i maszyny przetwórcze stosuje każdy produkt. Dwie kwestie dotyczą wszystkich: metodę druku wybiera się głównie według podłoża, jakości obrazu i wielkości nakładu (omawiamy to w sekcji o wyborze metody druku), a w przetwórstwie powstaje konstrukcja, więc większość usterek funkcjonalnych (cieknące kubki, rozdzierające się torby, pęknięcia na bigach, słabe zgrzewy torebek) zaczyna się na stanowisku przetwórczym, a nie na maszynie drukującej.

Kontrola jakości, pakowanie i wysyłka

Kontrola jakości obejmuje cały łańcuch, nie tylko jego koniec: kontrole materiałów przy dostawie, akceptacja pierwszej sztuki przy rozruchu maszyny (make-ready), kontrole w trakcie produkcji w odstępach czasu, badania laboratoryjne i kontrola końcowa. Pakowanie chroni wymiary i wilgotność produktu aż do użycia, co ma znaczenie na długich trasach eksportowych. Plany próbkowania i obsługę reklamacji omawia poradnik Próbkowanie i kontrola jakości opakowań, a transport eksportowy z Turcji poradnik Zakup opakowań z Turcji.

Czym różni się produkcja siedmiu rodzin opakowań?

Łańcuch jest wspólny, ale każda rodzina korzysta z innych materiałów, maszyn drukujących i przetwórczych oraz ma własne parametry krytyczne. Tabela je porównuje; link w ostatniej kolumnie prowadzi do pełnego opisu procesu, w tym przetwórstwa stanowisko po stanowisku, metod badań i tabel wad.

Zakresy gramatury i grubości to typowe zakresy robocze stosowane w tym serwisie, a nie normy. Ostateczna specyfikacja produktu zależy od rozmiaru, obciążenia, warunków dla żywności i zastosowania.

Które strony produktowe należą do której rodziny?

Jeśli przygotowują Państwo specyfikację konkretnego produktu, a nie badają procesu, proszę zacząć od jego strony produktowej:

• Torby papierowe: torby papierowe na zakupy, torby na wynos, torebki papierowe na żywność
• Kubki i pojemniki: kubki papierowe, opaski i nosidła na kubki, papierowe pojemniki na żywność
• Pudełka składane i na żywność: pudełka składane, pudełka na burgery, pudełka na wynos
• Tektura falista: pudełka na pizzę, pudełka wysyłkowe
• Folie i opakowania elastyczne: torby foliowe, torebki stojące typu doypack
• Cienkie papiery i bibułka: papier tłuszczoodporny, serwetki

Opaski na kubki są wykrawane i sklejane z kartonu tak samo jak pudełka składane; nosidła z formowanej masy włóknistej powstają w osobnym procesie formowania masy papierowej, który wykracza poza zakres tej serii.

Jak dobiera się metodę druku do nakładu opakowań?

Metodę druku dobiera się najpierw według podłoża, następnie według jakości obrazu i wielkości nakładu. Fleksografia dominuje w papierze zwojowym, foliach, tekturze falistej i bibułce; offset arkuszowy dominuje w pudełkach składanych i wielu kubkach; rotograwiura sprawdza się przy bardzo długich, powtarzalnych nakładach na folii; druk cyfrowy nadaje się do krótkich nakładów, wersji i prototypów, ponieważ nie wymaga form drukowych.

Wielkość nakładu ma znaczenie, ponieważ każdy proces analogowy niesie stały koszt przygotowania (klisze lub cylindry, czas rozruchu i odpad rozruchowy), rozłożony na cały nakład. Cylindry rotograwiurowe są najdroższe i najtrwalsze, więc rotograwiura zwraca się przy długich, powtarzanych projektach. Klisze fleksograficzne są tańsze i wykonywane szybko, dlatego fleksografia obejmuje nakłady od średnich do bardzo długich. Formy offsetowe są niedrogie, ale rozruch maszyny arkuszowej zajmuje czas i arkusze. Druk cyfrowy ma niemal zerowy koszt przygotowania, ale wyższy koszt jednostkowy, więc wygrywa przy krótkich nakładach, a przy długich przegrywa. Dokładny punkt przecięcia zależy od produktu, liczby kolorów i maszyny.

Praktyczne zasady dla kupującego:

• Nie należy narzucać metody druku bez powodu; lepiej określić oczekiwany efekt wizualny i pozwolić producentowi zaproponować drogę produkcji, a następnie zapytać, dlaczego właśnie ta.
• Jeśli planują Państwo kilka projektów lub częste zmiany przy niewielkiej łącznej ilości, warto zapytać, czy możliwy jest druk cyfrowy lub wspólny układ form.
• Na brązowym papierze kraft lub porowatych linerach szczegóły fotograficzne są ograniczone niezależnie od metody; lepiej uprościć projekt graficzny, niż płacić za proces, którego podłoże nie wykorzysta.

Pełne porównanie z lineaturami rastra i kosztami przygotowania znajdą Państwo w poradniku Fleksografia, offset, rotograwiura i druk cyfrowy: porównanie.

Jak kontroluje się kolor nadruku w produkcji?

Kolor kontroluje się, uzgadniając mierzalny wzorzec przed drukiem i sprawdzając względem niego przebieg: wzorcem jest odniesienie Pantone lub zmierzone wartości Lab na rzeczywistym podłożu, tolerancję uzgadnia się w Delta E (najlepiej ΔE00), a maszynę akceptuje się względem podpisanego proofu, odciągu (drawdown) lub próbki referencyjnej. W produkcji operatorzy i spektrofotometry w odstępach czasu sprawdzają pola pełne i korygują farbę oraz docisk.

Narzędzia robocze w hali drukarskiej:

• Odciągi farby (drawdown) na podłożu produkcyjnym dla kolorów dodatkowych, zatwierdzane przed nakładem.
• Proofy kontraktowe dla druku procesowego, wykonywane według standardu druku i ważne tylko wtedy, gdy podłoże i proces są porównywalne.
• Paski kontrolne lub pola kontrolne na arkuszu lub wstędze, mierzone inline lub offline.
• Standardowe oświetlenie do oceny wizualnej (zwykle kabiny D50 stosowane w poligrafii).
• Zarządzanie farbą we fleksografii i rotograwiurze: lepkość i, dla farb wodnych, pH sprawdzane w odstępach czasu, ponieważ dryf objawia się zmianą koloru.
• Zachowane, podpisane próbki referencyjne dla powtórzeń zamówień.

Podłoże wyznacza granicę. Kolor dodatkowy na brązowym papierze kraft lub linerze z makulatury zmienia się wraz z odcieniem i chłonnością papieru, dlatego tolerancje są zwykle szersze niż na powlekanym białym kartonie. Wartości tolerancji, tryby pomiaru i rodzaje proofów opisuje poradnik Pantone a CMYK w opakowaniach.

Higiena produkcji i GMP w opakowaniach do kontaktu z żywnością

W UE opakowania do kontaktu z żywnością muszą być wytwarzane zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną (GMP), jak wymaga rozporządzenie (WE) nr 2023/2006: udokumentowany system zapewnienia jakości, system kontroli jakości oraz dokumentacja obejmująca każdy etap produkcji, który wpływa na materiał. Załącznik do niego zawiera szczególną regułę dla farb drukarskich po stronie niemającej kontaktu z żywnością. W Wielkiej Brytanii obowiązuje to samo rozporządzenie w wersji przejętej do prawa krajowego (assimilated law).

Czego wymaga rozporządzenie GMP, w kategoriach produkcyjnych:

• System zapewnienia jakości: udokumentowane procedury, przeszkolony personel, odpowiednie pomieszczenia i wyposażenie oraz dobór materiałów wyjściowych, które pozwalają, by gotowe opakowanie spełniało wymagania rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.
• System kontroli jakości: monitorowanie, czy GMP jest faktycznie przestrzegane, z działaniami korygującymi, gdy nie jest.
• Dokumentacja: specyfikacje, receptury i zapisy procesowe istotne dla zgodności i bezpieczeństwa, udostępniane organom na żądanie.

Załącznik dotyczący farb drukarskich nanoszonych na stronę niemającą kontaktu z żywnością wymaga, aby farby były formułowane i nanoszone tak, by substancje nie przenikały na stronę mającą kontakt z żywnością, ani przez podłoże, ani przez odbijanie (set-off) przy układaniu w stosy lub zwijaniu zadrukowanego materiału na zwój, w ilościach naruszających art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. Stwierdza również, że zadrukowane powierzchnie nie mogą mieć bezpośredniego kontaktu z żywnością. W praktyce przekłada się to na dobór farb (systemy farb niskomigracyjnych lub przeznaczonych do opakowań spożywczych od dostawców, którzy udostępniają informacje o zgodności), pełne wyschnięcie lub utwardzenie przed przewijaniem i układaniem w stosy, kontrolowany nacisk stosu i zwoju oraz badania odbijania na wyrobach gotowych. W Niemczech przepisy o farbach drukarskich, wprowadzone nowelizacją Bedarfsgegenständeverordnung (tzw. Druckfarbenverordnung), obowiązują od 1 stycznia 2027 r.; szczegóły w poradniku Zgodność opakowań w Niemczech i Austrii.

Higiena w zakładzie obejmuje zwykle rozdzielenie i oznakowanie materiałów do kontaktu z żywnością, farb i klejów; zadaszone magazynowanie zwojów i wyrobów gotowych; harmonogramy czyszczenia; zwalczanie szkodników; zasady dotyczące szkła, kruchych tworzyw i ostrzy; kontrolę smarów w pobliżu toru produktu; oraz odciąg pyłu i odpadów wykrawania na stanowiskach cięcia, aby odpady nie trafiały do gotowych paczek.

Kupujący często pytają, czy producent ma certyfikat systemu higieny lub bezpieczeństwa żywności dla opakowań. Najczęściej wymagane systemy to:

Certyfikacja nie jest wymogiem prawnym w świetle unijnych przepisów dotyczących kontaktu z żywnością, natomiast GMP według rozporządzenia (WE) nr 2023/2006 jest. Jeśli klient lub sieć handlowa wymaga danego systemu, należy poprosić o certyfikat i przeczytać jego zakres; niniejszy przewodnik nie opisuje statusu certyfikacji żadnego konkretnego producenta. Dokumentację dla wyrobu gotowego, taką jak deklaracja zgodności (DoC), omawia poradnik Zgodność opakowań do kontaktu z żywnością.

Identyfikowalność i kodowanie partii

Identyfikowalność oznacza, że dostarczony karton zbiorczy z opakowaniami można prześledzić wstecz do nakładu produkcyjnego, partii materiałów oraz partii farb i klejów, które w nim użyto, a w przód do klienta, który go otrzymał. W UE art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 wymaga identyfikowalności materiałów do kontaktu z żywnością na wszystkich etapach; wymóg dokumentacji z rozporządzenia GMP ją wspiera.

Działający system ma zwykle cztery ogniwa:

1. Partie przyjmowane: każdy zwój, paleta kartonu, partia granulatu, farby i kleju otrzymuje wewnętrzny numer partii powiązany z certyfikatem dostawcy.
2. Zapisy produkcyjne: zlecenie produkcyjne rejestruje, które partie zużyto, na której maszynie, w jakim dniu i na której zmianie, wraz z akceptacjami pierwszej sztuki i wynikami kontroli w trakcie produkcji.
3. Kod partii na opakowaniu: kod na każdym kartonie zbiorczym, rękawie lub etykiecie zwoju (czasem na samym wyrobie), który odsyła do tych zapisów produkcyjnych.
4. Próbki archiwalne: zestaw gotowych wyrobów przechowywany dla każdej partii przez określony czas, aby reklamację można było porównać z pierwotną produkcją.

Dla kupujących dwa pytania sprawdzają, czy system działa: co jest wydrukowane na etykiecie kartonu i do czego odsyła oraz ile czasu producent potrzebuje na zidentyfikowanie partii materiałów stojących za danym kodem partii. Okresy przechowywania i obsługę reklamacji omawia poradnik Próbkowanie i kontrola jakości opakowań.

Dlaczego obowiązuje minimalna ilość zamówienia? Odpad i ekonomia rozruchu

Minimalne ilości zamówienia istnieją, ponieważ każdy nakład na zamówienie ma koszty stałe niezależne od ilości: narzędzia, prepress, czas rozruchu i odpad rozruchowy, mycie maszyny oraz minimalną ilość materiału, którą można kupić lub opłacalnie przerobić. Rozłożone na małe zamówienie, koszty te dominują w cenie jednostkowej; MOQ to punkt, w którym producent może zrealizować zlecenie bez straty i bez blokowania wydajnej maszyny.

Rozruch (make-ready) to praca między dwoma zleceniami: wymiana kliszy, cylindrów lub wykrojników, regulacja farby i pasowania, ustawienie sekcji składania i klejenia oraz wytworzenie dobrych próbek do akceptacji. Podczas rozruchu maszyna drukująca lub linia przetwórcza zużywa materiał, który staje się odpadem. Na arkuszowej maszynie drukującej może to być kilkaset arkuszy; na szerokowstęgowej maszynie fleksograficznej CI lub rotograwiurowej oraz na laminatorze odpad rozruchowy mierzy się w setkach metrów lub więcej, zależnie od maszyny, formatu i materiału. Zwojowe linie przetwórcze, takie jak maszyny do toreb, kubków i torebek, również pracują najszybciej przy długich zleceniach i tracą wydajność przy każdej zmianie formatu.

Zakup materiału dodaje drugi próg. Specjalne gramatury, kartony barierowe, kolorowe folie i gatunki certyfikowane są często dostępne tylko w ilościach partii papierni albo szerokość zwoju trzeba pociąć z większego zwoju macierzystego. Małe zlecenie może wymagać, aby przetwórca kupił i opłacił więcej materiału, niż zużyje.

To, jak MOQ różni się w zależności od produktu i procesu oraz jak sobie z nim radzić, opisuje poradnik Od czego zależy MOQ w opakowaniach z nadrukiem; pełną strukturę kosztów omawia poradnik Czynniki kosztów opakowań z nadrukiem.

Planowanie produkcji i czas realizacji

Zamówienie na opakowania z nadrukiem zajmuje zwykle kilka tygodni od ostatecznej akceptacji projektu graficznego do dostawy, a sam nakład jest zwykle najkrótszą częścią. O większości czasu realizacji decydują akceptacje, narzędzia, dostępność materiału i kolejka w harmonogramie producenta; transport dodaje dni drogą lądową lub lotniczą i tygodnie drogą morską.

Producenci planują produkcję według zdolności maszyn, dostawy materiału i narzędzi. Zlecenie jest zwykle planowane dopiero wtedy, gdy spełnione są trzy warunki: zatwierdzony projekt graficzny i proof, gotowe lub potwierdzone narzędzia oraz materiał na stanie lub z potwierdzoną datą dostawy. Wiele zakładów łączy też zlecenia o tym samym materiale, szerokości zwoju lub zestawie kolorów, by ograniczyć przezbrojenia, co jest jednym z powodów, dla których dostawca może zaproponować termin późniejszy niż czas samego nakładu.

Praktyczne wskazówki dla kupujących:

• Termin w harmonogramie jest pewny dopiero po ostatniej akceptacji. Późna korekta proofu może przesunąć zlecenie za inne w kolejce.
• Materiał jest zwykle największą niewiadomą. Warto zapytać, czy określony gatunek jest na stanie, czy zamawiany pod zlecenie.
• Produkty wieloetapowe (torebki z sezonowaniem, kubki z dodatkowym owijaniem, pudełka ze złoceniem lub laminowaniem poza linią) trwają dłużej niż wyroby jednoprzebiegowe, nawet przy tej samej ilości.
• Sezon szczytu w opakowaniach dla gastronomii i handlu może wydłużyć kolejkę; premiery i rebranding należy planować z wyprzedzeniem.

Czas trwania poszczególnych etapów i czas transportu z Turcji omawia poradnik Czas realizacji opakowań.

Jak czytać harmonogram produkcji: kamienie milowe dla kupujących

Harmonogram produkcji to lista kamieni milowych, z których każdy ma właściciela. Tabela pokazuje kamienie milowe, które kupujący powinien zobaczyć, co każdy z nich oznacza i co zrobić, gdy się opóźni. Czasy trwania nie są podane, ponieważ zależą od produktu, drogi produkcji i harmonogramu producenta; warto poprosić o daty przy każdej pozycji.

Opóźnienie kamienia milowego na początku listy zwykle kosztuje więcej czasu niż samo opóźnienie, ponieważ zlecenie traci swoje miejsce w harmonogramie.

Próbki i akceptacje: co zatwierdza kupujący

Kupujący zatwierdza w produkcji zwykle cztery rzeczy: rysunek wykrojnika (konstrukcja), proof (projekt graficzny i zamierzony kolor), wzorzec druku lub koloru na maszynie (jak ma wyglądać nadruk) oraz, dla nowych produktów, wzór przedprodukcyjny lub pierwszej sztuki (jak działa gotowy wyrób). Każda akceptacja zamraża jeden zestaw decyzji, by można było rozpocząć kolejny etap.

Kroki akceptacji różnią się w zależności od produktu. Powtórzenie zamówienia na istniejących narzędziach może wymagać tylko kontroli proofu. Nowa konstrukcja, nowy materiał lub nowa bariera zwykle uzasadniają biały wzór, proof cyfrowy lub kontraktowy oraz próbkę z narzędzi produkcyjnych przed pełnym nakładem. Wyroby do kontaktu z żywnością narażone na tłuszcz, ciepło lub ciecze zyskują na badaniach funkcjonalnych na rzeczywistej żywności lub symulantach przed akceptacją. Podpisany wzorzec referencyjny („golden sample”), zachowany przez obie strony, staje się punktem odniesienia przy kontroli i reklamacjach.

Rodzaje próbek, to, co powinien zawierać dokument akceptacji przedprodukcyjnej, próbkowanie AQL według ISO 2859-1 i kontrolę strony trzeciej omawia poradnik Próbkowanie, akceptacja przedprodukcyjna i kontrola jakości opakowań.

Jakie kontrole jakości przeprowadza się w trakcie produkcji?

Kontrole jakości odbywają się w czterech punktach: kontrola materiału przy dostawie, akceptacja pierwszej sztuki przy rozruchu, kontrole w trakcie przebiegu i kontrola końcowa z badaniami laboratoryjnymi przed zwolnieniem. Same badania różnią się w zależności od rodziny; struktura jest ta sama.

Typowe wady i ich przyczyny wymieniają tabele wad w przewodniku każdej rodziny. Nazwy metod badań i terminologię wad definiuje słownik badań, jakości i wad.

Jak ocenić możliwości produkcyjne producenta?

Możliwości produkcyjne należy oceniać na podstawie dowodów, a nie deklaracji: pytać, które etapy są realizowane we własnym zakresie, a które zlecane na zewnątrz, na jakich typach maszyn powstanie produkt, jak zakład kontroluje kolor, higienę w kontakcie z żywnością i identyfikowalność, oraz prosić o dokumenty i próbki, które to potwierdzają. Krótka wizyta w zakładzie lub wideo-spacer wraz z raportami z badań porównywalnych produktów powie więcej niż broszura.

Pytania, które warto zadać

• Które etapy łańcucha producent realizuje we własnym zakresie, a które zleca podwykonawcom (na przykład powlekanie kartonu powłoką barierową, grawerowanie cylindrów rotograwiurowych, wykrojniki, wytłaczanie folii)?
• Na jakich typach maszyn będzie produkowany dany produkt: zwojowych czy arkuszowych, z drukiem inline czy offline, na jakiej maszynie przetwórczej?
• Jaki jest maksymalny i minimalny format tych maszyn i czy dany rozmiar mieści się bez specjalnych narzędzi?
• Jak ustawiany i sprawdzany jest kolor: jaki wzorzec, jaka formuła Delta E i tolerancja, kto mierzy i jak często?
• Jak kontrolowane są odbijanie farby i migracja dla wyrobów do kontaktu z żywnością: system farb, suszenie lub utwardzanie, nacisk stosu i zwoju, badania?
• Jakie kontrole higieny obowiązują na liniach do kontaktu z żywnością i jakie certyfikaty systemów higieny lub bezpieczeństwa żywności (jeśli są) obejmują ten zakład i typ produktu?
• Jak kod partii na kartonie zbiorczym łączy się z partiami materiałów i zapisami produkcji i jak długo przechowywane są próbki archiwalne?
• Które badania są wykonywane we własnym zakresie, a które w laboratoriach zewnętrznych?
• Co się dzieje, gdy nakład nie przechodzi kontroli: jak wstrzymuje się wyroby niezgodne i jak informuje się kupującego?
• Jak układane są palety eksportowe i jaka ochrona przed wilgocią jest stosowana?

Dowody, o które warto poprosić

Pełne ramy oceny dostawcy, w tym sygnały ostrzegawcze i macierz decyzyjna, znajdują się w poradniku Jak wybrać producenta opakowań. Jak zbudować zapytanie, opisuje poradnik Zapytanie ofertowe na opakowania (RFQ), a co zmienia się, gdy producent działa w Turcji (dokumentacja, transport, Incoterms), poradnik Zakup opakowań z Turcji.

Pakowanie, paletyzacja i transport: ostatni etap produkcji

Pakowanie jest częścią produkcji, ponieważ decyduje, czy opakowania dotrą w takim stanie, w jakim opuściły linię. Wyroby z papieru i kartonu chłoną wilgoć z wilgotnego powietrza, co powoduje zwijanie, wypaczenie i osłabienie bigów; ułożone kartony i kubki mogą się odkształcać pod ciężarem palety; wyroby foliowe mogą się sklejać (blocking), jeśli są przechowywane w cieple pod naciskiem.

Kwestie ważne dla wszystkich rodzin:

• Ilość i jednostka w opakowaniu: paczki, rękawy, stosy owinięte folią termokurczliwą lub kartony, dopasowane do sposobu użycia opakowań przy ladzie lub na linii pakowania.
• Oznakowanie kartonów: opis produktu, ilość, kod partii i ewentualne odniesienie klienta na każdym kartonie zbiorczym.
• Układanie palet: typ palety (na przykład europalety dla odbiorców w Europie), maksymalna wysokość i masa dla magazynu odbiorcy, narożniki ochronne, arkusze wierzchnie i folia stretch.
• Ochrona przed wilgocią: owinięcie folią i, na długich trasach morskich, uwaga na kondensację w kontenerze.
• Zalecenia dotyczące przechowywania: wyroby najlepiej przechowywać w suchym miejscu, nad podłogą i z dala od ciepła; wyroby z powłoką barierową i laminowane zachowują właściwości najdłużej w stabilnych warunkach.

Pakowanie specyficzne dla rodzin (wsuwanie kubków w rękawy, paczki płaskie dla tektury falistej, specyfikacje zwojów dla materiałów zwojowych) opisuje przewodnik każdej rodziny.

Terminologia w poszczególnych krajach

Terminy produkcyjne różnią się w zależności od rynku. Oto te, które kupujący najczęściej spotka w ofertach i specyfikacjach. W polskich ofertach zwykle funkcjonują odpowiedniki: prepress, wykrojnik, proof i rozruch maszyny.

Więcej terminów zdefiniowano w pięciu podsłownikach: druk i prepress, przetwórstwo i produkcja, materiały opakowaniowe, badania, jakość i wady oraz regulacje, zrównoważony rozwój i handel. Pełny indeks znajduje się w słowniku opakowań.

Następny krok: specyfikacja, z którą łańcuch produkcyjny może pracować

Wycena jest tak wiarygodna, jak specyfikacja, na której się opiera. Zanim poproszą Państwo o ofertę, warto zebrać to, czego potrzebuje każdy etap łańcucha:

• Typ produktu i konstrukcja, z rysunkiem wykrojnika lub próbką, jeśli są dostępne
• Wymiary wewnętrzne oraz żywność lub zawartość, którą wyrób ma pomieścić
• Materiał lub docelowe właściwości: gatunek, gramatura lub grubość, bariera, zawartość materiału z recyklingu
• Nadruk: liczba kolorów, odniesienia kolorystyczne, nadruk wewnątrz lub na zewnątrz, wykończenie
• Ilości na projekt i rozmiar oraz oczekiwana częstotliwość powtórzeń
• Zastosowanie w kontakcie z żywnością, temperatura, warunki dotyczące tłuszczu i wilgoci
• Rynki docelowe, aby uwzględnić oznakowanie i dokumenty zgodności
• Wymagania dotyczące pakowania, palet i dostawy oraz preferowany Incoterm
• Oczekiwane badania i kryteria akceptacji oraz informacja, czy będzie stosowana kontrola strony trzeciej

Proszę zacząć od strony produktowej swojego wyrobu, przeczytać przewodnik produkcyjny odpowiedniej rodziny i przesłać specyfikację wraz z projektem graficznym lub wytycznymi marki przez stronę kontaktową. Droga produkcji, narzędzia i plan badań dla Państwa wyrobu są potwierdzane na etapie wyceny i przeglądu technicznego.

Powiązane artykuły

• Jak powstają torby papierowe
• Jak powstają kubki papierowe i pojemniki na żywność
• Jak powstają pudełka składane i pudełka na wynos
• Jak powstają opakowania z tektury falistej
• Jak powstają torby foliowe
• Jak powstają torebki elastyczne
• Jak powstają papier tłuszczoodporny do zawijania i serwetki z nadrukiem
• Papierowe powłoki barierowe
• Gatunki papieru opakowaniowego