Zawieszka odzieżowa zwykle zawiera markę, nazwę produktu, rozmiar, kolor, cenę i kod kreskowy. Skład surowcowy (a w USA także instrukcja pielęgnacji i kraj pochodzenia) musi zazwyczaj znajdować się na etykiecie, która pozostaje na odzieży, bo zawieszkę klient odcina; zawieszka może te dane powtarzać, ale nie powinna być jedynym miejscem, w którym się pojawiają. Szczegóły różnią się w UE, Wielkiej Brytanii i USA, a błąd kosztuje więcej niż ponowny druk. Poniżej oddzielamy to, co zwykle trafia na zawieszkę z nadrukiem, od tego, co regulują przepisy o etykietowaniu wyrobów włókienniczych, ze wskazaniem oficjalnych źródeł. Są to informacje ogólne, a nie porada prawna. Obowiązki zależą od Państwa roli (producent, importer lub dystrybutor) oraz od produktu, dlatego prosimy potwierdzić je u doradcy ds. zgodności lub w odpowiednim urzędzie.

Co powinno znaleźć się na zawieszce odzieżowej?

Zawieszka zwykle zawiera markę i logo, nazwę produktu lub model, rozmiar, kolor, cenę, kod kreskowy lub SKU oraz krótki komunikat o produkcie. Informacje wymagane prawem, takie jak skład surowcowy i pielęgnacja, powinny znajdować się na trwałej etykiecie przymocowanej do odzieży. Zawieszka może je powtarzać, o ile nie jest jedynym miejscem, w którym się pojawiają.

Praktyczny podział:

InformacjaZwykle na zawieszceZwykle na etykiecie wszywanej lub trwałejUwagi
Nazwa marki i logoTakTak (etykieta z marką)Etykieta z marką pomaga też zidentyfikować produkt po zdjęciu zawieszki
Nazwa produktu, model, kolekcjaTakOpcjonalnieInformacja marketingowa
RozmiarTak (często na naklejce lub nadrukowany na zawieszce)Tak (na większości rynków rozmiar jest także na etykiecie)Ze względów praktycznych rozmiar musi pozostać przy odzieży, nawet jeśli żaden przepis tego nie wymaga
CenaTak (lub osobna naklejka cenowa)NieSposób podawania ceny wynika z przepisów konsumenckich danego rynku; zawieszka to częste, ale nie jedyne miejsce
Kod kreskowy / SKUTakOpcjonalniePotrzebny w sklepowych systemach magazynowych
Skład surowcowyMoże powtarzaćWymagany na trwałej etykiecie lub oznaczeniu w UE i Wielkiej Brytanii; na etykiecie w USAPatrz niżej
Instrukcja pielęgnacjiMoże powtarzaćWymagana na trwałej etykiecie w USA; w UE i Wielkiej Brytanii stosowana w praktyce, dobrowolnaPatrz niżej
Kraj pochodzeniaOpcjonalnie w UE i Wielkiej BrytaniiWymagany na etykiecie dla większości wyrobów włókienniczych sprzedawanych w USAPrzepis amerykański; patrz niżej
Dane producenta lub osoby odpowiedzialnejOpcjonalniePotrzebne, gdy przepisy o bezpieczeństwie produktów wymagają nazwy i adresuPatrz uwaga o GPSR
Historia marki, informacja o zrównoważonym rozwojuTakNieOświadczenia muszą być rzetelne

Co wymaga rozporządzenie unijne w sprawie wyrobów włókienniczych?

Rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 wymaga, aby wyroby włókiennicze były etykietowane lub oznaczane swoim składem surowcowym za każdym razem, gdy są udostępniane na rynku. Etykieta musi być trwała, łatwo czytelna, widoczna i dostępna, a jeśli jest to etykieta, musi być mocno przymocowana (art. 14). Samo rozporządzenie nie wymaga ani instrukcji pielęgnacji, ani rozmiaru.

Najważniejsze punkty rozporządzenia (tekst urzędowy na eur-lex.europa.eu, pod hasłem rozporządzenie (UE) nr 1007/2011):

  • Nazwy włókien muszą pochodzić z załącznika I; rozporządzenie określa sposób podawania wartości procentowych oraz opisywania wyrobów z kilku włókien (art. 5-9).
  • Etykiety muszą być sporządzone w języku (językach) urzędowym państwa członkowskiego, w którym wyrób jest sprzedawany, chyba że państwo to dopuszcza inaczej (art. 16).
  • Znak towarowy lub nazwa firmy może znajdować się bezpośrednio przed lub po składzie surowcowym. Jeśli jednak zawiera nazwę włókna z załącznika I (lub nazwę łudząco podobną), musi być umieszczona bezpośrednio obok składu; pozostałe informacje muszą być od niego oddzielone (art. 16).
  • Wyroby z niewłókienniczymi częściami pochodzenia zwierzęcego muszą nosić napis „Zawiera niewłókiennicze części pochodzenia zwierzęcego” (art. 12).
  • W obrocie między przedsiębiorcami w łańcuchu dostaw etykiety mogą zastąpić towarzyszące dokumenty handlowe (art. 14 ust. 2).
  • Za etykietę i jej prawidłowość odpowiada producent; importer, gdy producent nie ma siedziby w UE; dystrybutor, który wprowadza wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo zmienia etykietę, przejmuje rolę producenta (art. 15).

Rozporządzenie nie rozstrzyga, czy odrywana zawieszka jest „etykietą” w rozumieniu wymogu dotyczącego składu surowcowego. Skoro etykieta musi pozostać przy produkcie, w praktyce stosuje się etykietę wszywaną, a zawieszka powtarza informację dla kupującego. Prosimy potwierdzić to dla swojego produktu u doradcy. Źródło urzędowe: rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 w EUR-Lex. Należy też sprawdzić, czy nie wprowadzono zmian.

Co obowiązuje w Wielkiej Brytanii?

W Wielkiej Brytanii (Anglia, Szkocja i Walia) rozporządzenie (UE) nr 1007/2011 obowiązuje nadal jako prawo przejęte (assimilated law), a przepisy Textile Products (Labelling and Fibre Composition) Regulations 2012 (SI 2012/1102) regulują jego egzekwowanie i sankcje. W Irlandii Północnej samo rozporządzenie unijne nadal obowiązuje na mocy Windsor Framework (ram windsorskich). Skład surowcowy należy podawać z użyciem nazw włókien z wykazu. W Wielkiej Brytanii przepisów pilnują lokalne organy ds. miar i wag (Trading Standards), a w Irlandii Północnej działa odrębny organ egzekwujący.

Przepisy odsyłają do załączników rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 w wersji przejętej do prawa brytyjskiego. Typowe wskazówki służb Trading Standards: wyroby z komponentami o różnym składzie surowcowym podają skład każdego z nich; słowo „pure” (czysty) stosuje się wyłącznie wtedy, gdy wyrób składa się z jednego włókna; słowa „silk” (jedwab) nie wolno używać do opisu faktury innego włókna. Przepisy te nie wymagają etykiet z instrukcją pielęgnacji, więc w Wielkiej Brytanii jest ona dobrowolna. Źródło urzędowe: Textile Products (Labelling and Fibre Composition) Regulations 2012 na legislation.gov.uk, a także wytyczne Department for Business oraz porady dla przedsiębiorców od Trading Standards. Wymóg dotyczący języka etykiety należy zweryfikować z aktualnymi wytycznymi.

Co obowiązuje w USA?

Ustawa Textile Fiber Products Identification Act, wdrażana przez FTC w 16 CFR Part 303, wymaga etykiety na produkcie, która podaje ogólne nazwy włókien i ich procentowy udział, kraj pochodzenia oraz tożsamość producenta lub sprzedawcy (nazwę albo numer RN, czyli Registered Identification Number). Care Labeling Rule (16 CFR Part 423) wymaga umieszczenia instrukcji pielęgnacji na trwałej etykiecie w przypadku większości odzieży noszonej.

Co zawieszka może, a czego nie może w świetle tych przepisów:

  • Skład surowcowy, pochodzenie i tożsamość producenta muszą znajdować się na etykiecie mocno przymocowanej do produktu aż do jego dostarczenia konsumentowi (wytyczne FTC dotyczące Textile and Wool Acts). Mogą być na jednej etykiecie lub na kilku, ale w przypadku odzieży z wykrojem szyi kraj pochodzenia musi znajdować się na przedniej stronie etykiety przymocowanej od wewnątrz pośrodku szyi (16 CFR 303.15(b)), więc zawieszka sama go nie zastąpi.
  • Zawieszka zawierająca wyłącznie informacje niewymagane może pomijać pełne ujawnienie składu włókien, ale jeśli produkt zawiera włókna inne niż nazwane na zawieszce, musi ona stwierdzać, że nie podaje pełnego składu, i odsyłać do etykiety (16 CFR 303.17).
  • Znaki towarowe włókien i ich ogólne nazwy używane razem muszą mieć jednakową widoczność, a pełny skład włókien należy podać tam, gdzie nazwa pojawia się na etykiecie po raz pierwszy (16 CFR 303.17).
  • Etykiety z instrukcją pielęgnacji muszą być przymocowane tak, aby były widoczne lub łatwe do znalezienia w punkcie sprzedaży. Jeżeli odzież jest zapakowana lub złożona tak, że etykieta jest ukryta, informacje o pielęgnacji muszą znaleźć się także na zewnątrz opakowania lub na zawieszce (16 CFR 423.6). Instrukcja musi podawać zasady „regularnej pielęgnacji” oraz ostrzeżenia, gdy procedura, jaką mogą zastosować konsumenci, uszkodziłaby produkt (16 CFR 423.6).
  • Symbole pielęgnacji: przepisy reguły FTC dotyczące symboli są węższe niż systemy symboli stosowane przez wiele marek. Strona wytycznych FTC opisuje symbole ASTM D5489 oraz propozycję dopuszczenia późniejszych wersji symboli ASTM i ISO. Przed poleganiem wyłącznie na symbolach należy sprawdzić aktualny tekst przepisu; opis słowny jest zawsze dopuszczalny.

Wełna, futra i niektóre inne produkty podlegają odrębnym ustawom i przepisom. Źródła urzędowe: wytyczne FTC dotyczące Textile and Wool Acts, 16 CFR Part 303, 16 CFR Part 423 oraz wytyczne FTC dotyczące etykiet z instrukcją pielęgnacji.

Jakich symboli pielęgnacji używać?

W Europie i Wielkiej Brytanii symbole pielęgnacji zwykle opierają się na kodzie ISO 3758 (system symboli GINETEX), a w USA wiele marek stosuje symbole ASTM D5489 wraz z opisem słownym. Symbole są skrótem. Ponieważ zasady dotyczące pielęgnacji różnią się w zależności od rynku, marka sprzedająca w kilku krajach często drukuje symbole wraz z krótkim opisem słownym w językach poszczególnych rynków.

Niezależnie od przyjętego systemu instrukcja pielęgnacji musi odpowiadać rzeczywistym właściwościom odzieży: przepisy amerykańskie wymagają rozsądnej podstawy dla instrukcji pielęgnacji, a instrukcje, które uszkodziłyby produkt, są ryzykiem w zakresie zgodności na każdym rynku. Przed ustaleniem tekstu etykiety należy przetestować odzież lub oprzeć się na badaniach tkaniny.

Czy rozmiar, cena i kod kreskowy powinny być na zawieszce?

W praktyce tak, bo z tych danych korzysta sklep, a klient czyta je przy wieszaku. Rozmiar zwykle znajduje się również na etykiecie odzieży, ponieważ zawieszka jest zdejmowana. Sposób podawania ceny wynika z przepisów konsumenckich danego kraju i z zasad detalisty. Wiele marek drukuje na zawieszce cenę rekomendowaną lub dodaje naklejkę cenową, a kupcy hurtowi często wolą miejsce lub naklejkę na własną cenę detalisty.

Kod kreskowy musi skanować się bez problemu. Należy wydrukować go z odpowiednim polem ciszy, z kontrastem czytelnym dla skanera i w rozmiarze zgodnym ze standardem danego kodu, a jakość skanowania sprawdzić na proofie. Lakier lub folia hot stamping na kodzie kreskowym mogą uczynić go nieczytelnym.

Bezpieczeństwo produktu i dane osoby odpowiedzialnej

Przepisy o bezpieczeństwie produktów konsumenckich na niektórych rynkach oczekują podania tożsamości producenta i odniesienia umożliwiającego identyfikowalność na produkcie lub opakowaniu. W UE rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) zawiera wymogi tego rodzaju dla produktów konsumenckich. To, czy i w jaki sposób mają one zastosowanie do danej odzieży, zależy od Państwa roli i od produktu. Kwestia ta wykracza poza przepisy o etykietowaniu wyrobów włókienniczych opisane wyżej, a zawieszka może być jednym z miejsc na te informacje, gdy na etykiecie odzieży brakuje miejsca. Prosimy o potwierdzenie u doradcy ds. zgodności. Rozporządzenie jest opublikowane w EUR-Lex jako rozporządzenie (UE) 2023/988; warto zapoznać się z nim lub poprosić doradcę o ustalenie, co dotyczy Państwa odzieży.

Języki i zawieszki na wiele rynków

Przy sprzedaży w kilku krajach UE tekst etykiety ze składem surowcowym musi być w języku kraju sprzedaży, dlatego etykiety wielojęzyczne są powszechne. Zawieszka może mieć projekt neutralny językowo (symbole, ikony) oraz krótką linię wielojęzyczną. Jeśli jednak zawieszka nie jest etykietą wymaganą prawem, tłumaczenia składu i pielęgnacji należy umieścić na etykiecie, zamiast upychać je na zawieszce.

Typowe rozwiązania:

  • Jedna etykieta w kilku językach dla grupy rynków (np. DE/NL/FR/EN).
  • Zestawy etykiet w poszczególnych językach, nakładane przy pakowaniu na dany rynek.
  • Neutralna zawieszka z kodem QR prowadzącym do strony produktu z pełnymi informacjami; kod uzupełnia wymaganą etykietę, ale jej nie zastępuje.

Szczegóły projektu, dzięki którym zawieszka działa

  • Rozmiar i kod kreskowy warto umieścić tak, aby sprzedawca mógł je znaleźć bez podnoszenia zawieszki z odzieży.
  • Należy zostawić czyste, białe lub niepowlekane pole, jeśli detalista doda naklejkę cenową lub wpisze cenę odręcznie.
  • Bloki ze składem i pielęgnacją powinny mieć czytelną wielkość; bardzo drobny druk jest ryzykiem w świetle wymogu „łatwej czytelności” z przepisu unijnego.
  • Należy sprawdzić, czy kod kreskowy jest wydrukowany na czarno na jasnym tle i nie ma na nim żadnej powłoki.
  • Jeśli zawieszka powtarza informacje prawne, muszą one dokładnie odpowiadać etykiecie.

Informacje o rozmiarach i układzie znajdą Państwo w poradniku rozmiary i kształty zawieszek, a o kartonie i uszlachetnianiu druku (lakier może wpływać na kody kreskowe) w poradniku materiały na zawieszki.

Lista kontrolna treści zawieszki przed wysłaniem projektu

  • Marka, logo i nazwa produktu.
  • Rozmiar, kolor, model lub SKU.
  • Cena lub miejsce na cenę.
  • Kod kreskowy z polem ciszy; kontrola skanowania na proofie.
  • Skład surowcowy: na etykiecie; na zawieszce powtórzony tylko, jeśli jest identyczny.
  • Pielęgnacja: na trwałej etykiecie; powtórzona tylko, jeśli jest identyczna.
  • Pochodzenie i dane osoby odpowiedzialnej zgodnie z wymogami rynków, na których Państwo sprzedają.
  • Wersje językowe dla każdego rynku.
  • Położenie otworu i bezpieczny margines wokół niego.

Ostateczne pliki do druku i specyfikację zawieszek prosimy przesłać przez formularz kontaktowy. Pełny przewodnik po specyfikacji znajdą Państwo w sekcji zawieszki z nadrukiem.