Przepisy dotyczące toreb papierowych według rynków: udział materiału z recyklingu, opłaty i oznakowanie

Jakie przepisy dotyczące toreb papierowych obowiązują na poszczególnych rynkach?

W USA przepisy ustalają poszczególne stany, a często także miasta: kilka stanów wymaga, by papierowe torby na zakupy zawierały minimalny udział materiału pokonsumenckiego (post-consumer), miały nadrukowane oznakowanie i były płatne. W Wielkiej Brytanii opłata za torby w Anglii dotyczy wyłącznie plastiku, natomiast Szkocja (minimum 10 pensów), Walia (minimum 5 pensów) i Irlandia Północna (opłata 25 pensów) pobierają ją także za papier. W UE dyrektywa o torbach na zakupy nie obejmuje toreb papierowych, ale są one opakowaniami w rozumieniu PPWR i krajowych systemów ROP.

Czego Kalifornia wymaga od toreb papierowych?

Zgodnie z kalifornijską ustawą SB 1053 od 1 stycznia 2026 r. w sklepach objętych ustawą obowiązuje zakaz plastikowych toreb na zakupy (carryout bags), a papierowe torby z recyklingu wydawane w tych sklepach muszą od 1 stycznia 2028 r. zawierać co najmniej 50% materiału pokonsumenckiego. Tekst obowiązujący w latach 2026 i 2027 nie ustala wartości pośredniej; wcześniejsze minimum 40% (20% dla małych toreb) należało do definicji stosowanej do 31 grudnia 2025 r. Sklepy muszą pobierać co najmniej 10 centów za torbę, a zgodne torby muszą być przyjmowane w systemach zbiórki selektywnej odpadów komunalnych i mieć nadrukowane oznakowanie: nazwę wytwórcy, kraj produkcji oraz procentowy udział materiału pokonsumenckiego.

Co to oznacza dla specyfikacji torby:

• Papier: udział materiału pokonsumenckiego musi być udokumentowany, a nie tylko ogólnie „włókno z recyklingu”. Jeżeli program toreb obejmuje także rok 2028, już teraz warto zaplanować przejście na 50%, bo zmiana źródła papieru i badania wytrzymałości wymagają czasu.
• Oznakowanie: ustawa określa informacje, które muszą być nadrukowane na torbie (m.in. dotyczące udziału materiału z recyklingu). Dokładne brzmienie i format należy przejąć z aktualnego tekstu ustawy lub oficjalnych wytycznych Kalifornii i umieścić w stałej strefie projektu graficznego.
• Wytrzymałość: wyższy udział materiału z recyklingu zwykle oznacza konieczność zastosowania wyższej gramatury (g/m²) przy tym samym obciążeniu; więcej w poradniku Gramatura toreb papierowych.
• Deklaracje środowiskowe: kalifornijska ustawa SB 343 ogranicza stosowanie symbolu recyklingu i deklaracji „nadaje się do recyklingu” na produktach i opakowaniach, które nie spełniają stanowych kryteriów. Ograniczenia miały obowiązywać od 4 października 2026 r., jednak 14 lipca 2026 r. sąd federalny tymczasowo zakazał stanowi egzekwowania SB 343 wobec jakiegokolwiek przedsiębiorcy na czas trwania sporu konstytucyjnego, dlatego przed nadrukowaniem symbolu recyklingu na torbach dla Kalifornii należy potwierdzić aktualną sytuację.

Pojęcie „sklep objęty ustawą” ma w przepisach określone znaczenie: to większe sklepy spożywcze (roczna sprzedaż 2 mln USD lub więcej), sklepy o powierzchni 10 000 stóp kw. (sq ft) lub większej z apteką oraz sklepy convenience, food marty i sklepy monopolowe z licencją alkoholową typu 20 lub 21. Definicja nie wymienia restauracji. Każdy detalista powinien jednak sprawdzić, czy się w niej mieści i czy przepisy lokalne w ich mieście lub hrabstwie nie wprowadzają surowszych warunków.

Czego wymagają Nowy Jork i New Jersey?

Nowojorska Bag Waste Reduction Law (obowiązuje od 1 marca 2020 r.) zakazuje większości plastikowych toreb na zakupy i pozwala miastom oraz hrabstwom wprowadzić opłatę 5 centów za papierową torbę; sama ustawa stanowa nie ustala minimalnego udziału materiału z recyklingu dla toreb papierowych, według New York State Department of Environmental Conservation. Prawo Nowego Jorku zwalnia m.in. torby używane przez restauracje i podobne placówki gastronomiczne do wydawania lub dostarczania żywności oraz torby na żywność krojoną lub przygotowywaną na zamówienie. New Jersey od 4 maja 2022 r. zakazuje plastikowych toreb na zakupy we wszystkich sklepach i placówkach gastronomicznych oraz papierowych toreb na zakupy w sklepach spożywczych o powierzchni 2 500 stóp kw. (sq ft) lub większej; odrębnie, Recycled Content Law od 18 stycznia 2024 r. wymaga, by papierowe torby na zakupy sprzedawane w stanie zawierały co najmniej 40% materiału pokonsumenckiego (20% dla toreb przeznaczonych na 8 funtów (lb) lub mniej), a obowiązek ten spoczywa na wytwórcy torby.

W obu stanach definicje są szczegółowe (które sklepy, które torby, jakie wyłączenia), dlatego aktualne brzmienie przepisów należy sprawdzić w wytycznych New York State Department of Environmental Conservation i oficjalnych wytycznych New Jersey. Dla sieci działającej we wszystkich trzech stanach jedna torba określona na 40% materiału pokonsumenckiego już teraz (minimum New Jersey) i 50% od 1 stycznia 2028 r. (Kalifornia) spełni oba wymogi dotyczące udziału materiału z recyklingu, choć zasady oznakowania i rodzaje sklepów w każdym stanie nadal wymagają sprawdzenia.

Czy inne przepisy amerykańskie dotyczą toreb papierowych?

Tak. Wiele innych stanów i miast ma własne przepisy o torbach, kilka stanów wprowadziło ROP dla opakowań, a wytyczne federalne regulują deklaracje środowiskowe nadrukowane na torbach. Importowane torby podlegają ponadto amerykańskim zasadom oznaczania kraju pochodzenia.

• Przepisy lokalne: miasta i hrabstwa w wielu stanach ustalają własne zasady dotyczące toreb, w tym minimalny udział materiału z recyklingu i opłaty. Sprawdzenie sklep po sklepie jest częścią ogólnokrajowego wdrożenia.
• ROP dla opakowań: ustawy o ROP dla opakowań mają Kalifornia (SB 54), Oregon, Kolorado, Maine, Minnesota, Maryland i Waszyngton. Producentem jest zwykle właściciel marki, a gdy marka nie ma obecności w USA, importer lub dystrybutor. To, czy torby na zakupy wchodzą w zakres danego programu, jest różnie rozstrzygane, dlatego należy to potwierdzić w odpowiedniej organizacji odpowiedzialności producenta (w większości stanów jest to Circular Action Alliance).
• Deklaracje środowiskowe: deklaracje dotyczące udziału materiału z recyklingu i zdolności do recyklingu reguluje FTC Green Guides (16 CFR Part 260). Bezwarunkowa deklaracja „nadaje się do recyklingu” wymaga, by instalacje recyklingowe były dostępne dla zdecydowanej większości konsumentów (60%); procentowy udział materiału z recyklingu musi być udokumentowany.
• Import: torby importowane do USA podlegają wymogom oznaczania kraju pochodzenia (19 CFR Part 134). Sposób zastosowania tych wymogów do toreb i ich opakowań należy potwierdzić z agentem celnym. Stawki cła na towary z Turcji zmieniały się wielokrotnie od 2025 r. i należy je sprawdzać w chwili zamówienia w oficjalnej taryfie celnej USA lub u agenta.

Szersze ramy amerykańskie, w tym PFAS i przepisy o materiałach do kontaktu z żywnością, omawia przewodnik Przepisy dotyczące opakowań dla gastronomii w USA.

Czy w Wielkiej Brytanii pobiera się opłatę za torby papierowe?

W Anglii minimalna opłata 10 pensów za torbę na zakupy (obowiązuje od 21 maja 2021 r.) dotyczy wyłącznie jednorazowych toreb plastikowych o grubości 70 µm lub mniejszej, więc papierowe torby na zakupy nie podlegają opłacie ustawowej. Szkocja i Walia stosują minimalne opłaty także do jednorazowych toreb z innych materiałów, w tym papieru. Detaliści w Anglii mogą jednak sami zdecydować o pobieraniu opłaty za torby papierowe.

Według stanu na październik 2026 r. minimum wynosi 10 pensów w Szkocji (od 1 kwietnia 2021 r.) i 5 pensów w Walii (bez zmian od 1 października 2011 r.), w obu przypadkach obejmuje jednorazowe torby papierowe. Opłata w Irlandii Północnej wynosi 25 pensów (od 1 kwietnia 2022 r.) i dotyczy nowych toreb na zakupy z dowolnego materiału, jednorazowych lub wielokrotnego użytku, sprzedawanych za 5 GBP lub mniej. W każdym z krajów obowiązują wyłączenia (np. torby na żywność niepakowaną, a w Irlandii Północnej torby na gorące jedzenie na wynos), dlatego przed ustaleniem cen przy kasie należy sprawdzić aktualne wytyczne rządu Szkocji, rządu Walii oraz DAERA/nidirect.

Inne brytyjskie przepisy istotne dla toreb papierowych:

• Rozszerzona odpowiedzialność producenta (pEPR): torby wydawane klientom co do zasady podlegają ROP dla opakowań, z odrębnymi zasadami dla opakowań usługowych; sposób potraktowania Państwa toreb należy sprawdzić w wytycznych gov.uk. Producent spoza Wielkiej Brytanii nie jest „producentem” w rozumieniu przepisów; zwykle jest nim brytyjski importer lub właściciel marki. Obowiązują progi (obrót powyżej 1 mln GBP i ponad 25 ton obsługiwanych opakowań) oraz opłaty administrowane przez PackUK.
• Podatek od opakowań z tworzyw sztucznych (Plastic Packaging Tax): dotyczy elementów opakowań, w których tworzywo sztuczne jest materiałem o największej masie i zawiera mniej niż 30% plastiku z recyklingu (228,82 GBP za tonę od 1 kwietnia 2026 r.; producenci i importerzy 10 ton rocznie lub więcej muszą się zarejestrować). Torba papierowa z cienkim laminatem lub plastikowym uchwytem sznurkowym jest zwykle w przeważającej części papierowa, ale konstrukcje mocno laminowane tworzywem lub z plastikowymi uchwytami należy sprawdzić pod kątem masy.
• Deklaracje środowiskowe: deklaracje nadrukowane na torbach podlegają CMA Green Claims Code, a ustawa Digital Markets, Competition and Consumers Act 2024 od kwietnia 2025 r. pozwala nakładać bezpośrednio kary do 10% światowego obrotu za nieuczciwe praktyki rynkowe.
• Walia: etap ograniczeń dotyczących tworzyw jednorazowych, obejmujący torby na zakupy, został przesunięty w lutym 2026 r.; warto śledzić zmiany, jeśli dostarczają Państwo także torby plastikowe w Walii.

Pełny obraz przepisów brytyjskich znajdą Państwo w poradniku Przepisy dotyczące opakowań w Wielkiej Brytanii dla nabywców z gastronomii i handlu.

Jakie przepisy UE dotyczą papierowych toreb na zakupy?

Unijne przepisy o torbach na zakupy, wprowadzone dyrektywą (UE) 2015/720, dotyczą lekkich plastikowych toreb (poniżej 50 µm), a nie papieru. Papierowe torby na zakupy są jednak opakowaniami w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR), które obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r., i podlegają krajowym systemom rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

Co PPWR oznacza dla toreb papierowych:

• Zdolność do recyklingu: od 1 stycznia 2030 r. opakowania muszą spełniać klasę skuteczności recyklingu A, B lub C; szczegółowe kryteria projektowania pod kątem recyklingu mają zostać opublikowane w 2028 r. Monomateriałowe torby papierowe z papierowymi uchwytami to konstrukcja o mniejszym ryzyku; laminaty z tworzyw, sznurki PP oraz metalowe lub plastikowe oczka dodają materiał, który po opublikowaniu kryteriów może wpłynąć na klasyfikację.
• Etykietowanie: zharmonizowana etykieta do sortowania materiałów ma stać się obowiązkowa od 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące po wejściu w życie aktu wykonawczego, w zależności od tego, który termin jest późniejszy. Akt wykonawczy nie został jeszcze potwierdzony, dlatego należy zaplanować na nią strefę w projekcie graficznym, a nie projektować jej już teraz.
• Role: według PPWR „wytwórcą” jest podmiot, który zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym, więc właściciel marki zamawiający torby z nadrukiem może mieć obowiązki wytwórcy, w tym dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE. Sposób stosowania tych przepisów do pustych opakowań z nadrukiem jest nadal przedmiotem wytycznych; rolę należy potwierdzić w organizacji odzysku.
• Brak minimalnego udziału materiału z recyklingu: cele PPWR dotyczące udziału materiału z recyklingu odnoszą się do opakowań z tworzyw sztucznych, a nie z papieru.
• Kompostowalność: PPWR wymaga kompostowalności tylko dla krótkiej listy wyrobów (takich jak torebki do herbaty i kawy czy naklejki na owoce, z opcją dla państw członkowskich, by wymagały jej od bardzo lekkich i lekkich plastikowych toreb na zakupy); papierowe torby na zakupy mają być nadające się do recyklingu.

Krajowe systemy ROP dokładają obowiązki rejestracyjne. W Niemczech VerpackDG zastąpiło VerpackG od 12 sierpnia 2026 r., a rejestracja w rejestrze LUCID prowadzonym przez ZSVR pozostaje obowiązkowa przed wprowadzeniem opakowań do obrotu i nie można jej powierzyć innemu podmiotowi. Austria licencjonuje opakowania przez systemy zbiórki, takie jak ARA, a Holandia przez Verpact (dawniej Afvalfonds Verpakkingen). Szczegóły dla nabywców z Niemiec i Austrii znajdą Państwo w przewodniku Zgodność opakowań w Niemczech i Austrii, a samo rozporządzenie w przewodniku Rozporządzenie PPWR w praktyce.

Od 27 września 2026 r. deklaracje środowiskowe są obostrzone dyrektywą (UE) 2024/825: ogólne hasła, takie jak „ekologiczne”, „zielone” czy „biodegradowalne”, nadrukowane na torbach są zakazane, chyba że przedsiębiorca wykaże uznaną doskonałą charakterystykę środowiskową, a oznaczenia zrównoważonego rozwoju muszą opierać się na systemach certyfikacji. Możliwe pozostają konkretne, udokumentowane stwierdzenia (np. zweryfikowany procentowy udział materiału z recyklingu). Zob. przewodnik Opakowania nadające się do recyklingu, kompostowalne i biodegradowalne: deklaracje środowiskowe.

Co należy nadrukować na papierowej torbie, aby spełnić wymogi?

Należy drukować tylko to, czego wymaga dany rynek i co można udokumentować, a cały tekst prawny i deklaracje umieścić w wyznaczonej strefie projektu, którą można zmienić bez przeprojektowywania torby. Typowe elementy to informacja o udziale materiału z recyklingu i oznakowanie wymagane przez stany USA z przepisami o torbach, rzetelne informacje o recyklingu oraz logo certyfikatu, do którego użycia firma jest uprawniona.

Jak sieć działająca na wielu rynkach powinna zorganizować zgodny program toreb?

Należy określić jedną bazową torbę spełniającą najostrzejszy z napotykanych wymogów, a następnie w razie potrzeby różnicować tylko tekst prawny według rynku. Pozwala to ograniczyć liczbę SKU i uniknąć niezgodnych zapasów w jakimkolwiek sklepie.

• Udział materiału z recyklingu należy ustawić na poziomie najwyższego obowiązującego wymogu (dla sieci amerykańskiej ze sklepami w Kalifornii i New Jersey: co najmniej 40% materiału pokonsumenckiego już teraz i 50% od 1 stycznia 2028 r.).
• Projekt graficzny warto zbudować modułowo: stały projekt marki, wymienna strefa prawna według rynku.
• Od dostawcy należy zbierać dokumentację dla każdej partii: deklaracje papierni dotyczące udziału materiału pokonsumenckiego oraz dane o materiałach (masy według rodzaju materiału) do sprawozdawczości ROP.
• Swoją rolę (wytwórca, producent, importer, dystrybutor) na każdym rynku należy potwierdzić w odpowiednim systemie lub organie, zwłaszcza w odniesieniu do obowiązków z PPWR w UE i UK pEPR.
• Przepisy warto przeglądać co najmniej raz w roku; kilka terminów z tego poradnika (Kalifornia 2028, etykietowanie w UE, kryteria recyklingowalności) ma ulec zmianie.

Wybór materiału i jego wpływ na wygląd torby opisuje poradnik Brązowy kraft, biały kraft i papier z recyklingu na torby. Jeśli porównują Państwo papier z plastikiem dla zamówień z żywnością na rynku z ograniczeniami dla toreb plastikowych, zob. Torby papierowe a plastikowe na wynos; przepisy dotyczące samych toreb plastikowych omawia poradnik Przepisy dotyczące toreb foliowych.

Co przekazać dostawcy w sprawie zgodności z przepisami

Producentowi należy z góry podać wszystkie rynki docelowe i wymogi prawne, ponieważ udział materiału z recyklingu i nadrukowane oznakowanie determinują papier i projekt graficzny, zanim cokolwiek zostanie wycenione.

• Kraje docelowe, stany i, w przypadku USA, miasta z własnymi przepisami
• Wymagany udział materiału pokonsumenckiego i data, od której obowiązuje
• Wymagany tekst oznakowania albo prośba o standardowy układ strefy zgodności stosowany przez dostawcę
• Deklaracje, które zamierzają Państwo nadrukować, oraz posiadane dowody
• Dokumentacja potrzebna do każdej wysyłki (deklaracje papierni, masy materiałów do ROP)
• Państwa rola na każdym rynku, w takim rozumieniu, w jakim ją Państwo widzą

Na podstawie tych informacji specyfikację torby i dokumentację można potwierdzić na etapie wyceny i przeglądu technicznego. Pełną listę informacji do zapytania o torby znajdą Państwo na stronie torby papierowe z nadrukiem, a pytania o zgodność konkretnego programu można zgłosić przez stronę kontaktową.