Regelgeving voor plastic draagtassen in de EU, het VK en de VS

Welke regels gelden voor een bedrukte plastic draagtas?

Er zijn vier soorten regels: beperkingen voor dunne tassen (heffingen of verboden op basis van micron of mil), regels voor recyclaatgehalte en belastingen, uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV, EPR) met bijdragen op basis van gewicht, en beperkingen voor milieuclaims. Welke daarvan voor u gelden, hangt af van het land, het type winkel en de dikte van de tas.

Wat schrijft de EU voor plastic draagtassen voor?

Op grond van Richtlijn (EU) 2015/720, die Verpakkingsrichtlijn 94/62/EG wijzigde, moeten lidstaten het verbruik van lichte plastic draagtassen (dunner dan 50 µm) verminderen via heffingen, verboden of reductiedoelen. Zeer lichte tassen (dunner dan 15 µm) kunnen van die maatregelen worden uitgezonderd. Vanaf 1 januari 2030 voegt de PPWR een EU-brede beperking voor zeer lichte plastic draagtassen toe, met uitzonderingen.

Richtlijn (EU) 2015/720: de grenzen van 15 en 50 micron

De richtlijn definieerde drie categorieën die nationale wetten nog steeds gebruiken:

Omdat elke lidstaat eigen maatregelen heeft gekozen, kan dezelfde tas in het ene land gratis worden meegegeven, in een ander land worden belast en in een derde land verboden zijn.

PPWR, Verordening (EU) 2025/40

De Verpakkingsverordening (Packaging and Packaging Waste Regulation, PPWR) is op 11 februari 2025 in werking getreden en geldt in het algemeen sinds 12 augustus 2026. Voor plastic draagtassen zijn vier punten van belang:

• De beperkingen in bijlage V gelden vanaf 1 januari 2030 en omvatten onder meer zeer lichte plastic draagtassen, met uitzonderingen (bijvoorbeeld wanneer ze nodig zijn om hygiënische redenen of worden gebruikt als primaire verpakking voor losse levensmiddelen om voedselverspilling te helpen voorkomen). Controleer de definitieve tekst en eventuele richtsnoeren voor de exacte reikwijdte.
• De PPWR zet de verplichting voor lidstaten voort om het verbruik van lichte plastic draagtassen blijvend te verminderen.
• Recyclaatgehalte: op zijn vroegst vanaf 1 januari 2030 moeten plastic verpakkingen een minimaal recyclaatgehalte bevatten; voor plastic verpakkingen buiten de categorieën contactgevoelige verpakkingen en wegwerpdrankflessen bedraagt het percentage 35 %, oplopend tot 65 % in 2040. Hoe de berekening en de vrijstellingen worden toegepast, wordt vastgelegd in uitvoeringshandelingen.
• Recyclebaarheid: vanaf 1 januari 2030 moeten verpakkingen voldoen aan recyclebaarheidsklasse A, B of C, met criteria voor recyclinggericht ontwerp uiterlijk in 2028; UPV-bijdragen worden gemoduleerd naar klasse.

Artikel 9 van de PPWR staat lidstaten bovendien toe te eisen dat zeer lichte en lichte plastic draagtassen composteerbaar zijn. Etikettering op grond van artikel 12 (een geharmoniseerd sorteerlabel) wordt verwacht vanaf augustus 2028 of later, afhankelijk van de uitvoeringshandeling. Voor de verordening als geheel verwijzen wij naar onze gids over de PPWR.

SUP-richtlijn, Richtlijn (EU) 2019/904

Lichte plastic draagtassen staan op de lijst voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, inclusief de kosten van zwerfafvalopruiming en bewustmakingsmaatregelen. De richtlijn verbiedt ook oxo-degradeerbare kunststoffen, zodat “oxo-biologisch afbreekbare” tassen niet op de EU-markt mogen worden gebracht.

Hoe passen Duitsland, Oostenrijk en Nederland de regels toe?

Alle drie gaan verder dan het minimum van de richtlijn uit 2015. Duitsland verbiedt lichte plastic draagtassen in de detailhandel, Oostenrijk verbiedt plastic draagtassen in het algemeen met beperkte uitzonderingen, en in Nederland mogen plastic draagtassen niet gratis worden verstrekt. De onderstaande details zijn achtergrondinformatie; controleer de actuele nationale tekst voordat u bestelt.

• Duitsland: lichte plastic draagtassen (15 µm tot minder dan 50 µm) zijn in de detailhandel sinds 1 januari 2022 verboden op grond van de verpakkingswetgeving, waarbij zeer lichte tassen (dunner dan 15 µm) die nodig zijn voor hygiëne of worden gebruikt voor losse levensmiddelen, en dikkere tassen buiten het verbod vallen. Sinds 12 augustus 2026 staat het verbod in § 12(1) van de VerpackDG (voorheen § 5(2) VerpackG), die zeer lichte tassen alleen uitzondert wanneer ze nodig zijn voor hygiëne of worden geleverd als verkoopverpakking voor losse levensmiddelen. Daarnaast heft het fonds voor wegwerpplastic (Einwegkunststofffondsgesetz) een bijdrage per kilogram op lichte plastic draagtassen die op de Duitse markt worden gebracht, volgens de huidige tariefverordening € 3,801 per kg, te betalen door de eerste op de markt brengende partij (meestal de importeur) na registratie in DIVID. Voor verpakkingen die op de markt worden gebracht gelden daarnaast LUCID-registratie bij de ZSVR en deelname aan een systeem; zie verpakkingsnaleving in Duitsland en Oostenrijk.
• Oostenrijk: het op de markt brengen van plastic draagtassen is sinds 1 januari 2020 verboden (§ 13j AWG 2002; winkeliers mochten resterende voorraad tot en met 31 december 2020 uitgeven). De uitzonderingen in § 13k zijn zeer lichte tassen die overwegend van hernieuwbare grondstoffen zijn gemaakt en geschikt zijn voor thuiscompostering, en herbruikbare tassen van geweven plastic met genaaide naden en handvatten. Voor verpakkingen die op de markt worden gebracht geldt Oostenrijkse UPV-licentiëring via een inzamelsysteem, en buitenlandse verkopers op afstand die aan particuliere consumenten leveren hebben sinds 1 januari 2023 een Oostenrijkse gemachtigde vertegenwoordiger nodig.
• Nederland: plastic draagtassen van welke dikte ook mogen niet gratis worden verstrekt, een regel die sinds 1 januari 2016 geldt, behalve zeer dunne tassen (dunner dan 15 µm) die als enige verpakking voor losse levensmiddelen worden gebruikt om hygiënische redenen of om voedselverspilling te voorkomen. UPV loopt via Verpact (voorheen Afvalfonds Verpakkingen), met aangifte boven 50.000 kg per jaar voor de meeste verpakkingen en zonder drempel voor wegwerpplasticproducten.

Wat zijn de regels voor plastic tassen in het VK?

In Engeland moeten winkeliers voor plastic draagtassen voor eenmalig gebruik van maximaal 70 µm minimaal 10p in rekening brengen; papieren tassen worden in Engeland niet belast met deze heffing. Daarnaast geldt de UK Plastic Packaging Tax voor plastic verpakkingen met minder dan 30 % gerecycled plastic, tegen £ 228,82 per ton vanaf 1 april 2026. Schotland, Wales en Noord-Ierland hebben eigen regels voor de heffing.

De heffing op draagtassen in Engeland

• Geldt voor plastic draagtassen voor eenmalig gebruik van maximaal 70 µm, nieuw geleverd om goederen de winkel uit te dragen of voor bezorging.
• Minimale heffing van 10p sinds 21 mei 2021, toen zij werd verhoogd van 5p en werd uitgebreid tot alle winkeliers, ongeacht grootte.
• Papieren tassen vallen in Engeland niet onder de heffing.
• Voor bepaalde artikelen gelden vrijstellingen, zoals sommige onverpakte levensmiddelen en geneesmiddelen; raadpleeg de overheidsrichtlijnen voor de volledige lijst.

Een tas van meer dan 70 µm valt buiten de heffing. Commercieel en voor het milieu heeft dat alleen zin als de tas ook echt wordt hergebruikt, en door de tolerantie van de folie mag de nominale dikte niet precies op de drempel liggen (zie onze gids over de dikte van plastic tassen).

Schotland, Wales en Noord-Ierland

Schotland hanteert een minimum van 10p (sinds 1 april 2021) en Wales een minimum van 5p (sinds 1 oktober 2011) voor draagtassen voor eenmalig gebruik, inclusief papier. De heffing in Noord-Ierland bedraagt 25p (sinds 1 april 2022) op nieuwe draagtassen van elk materiaal, voor eenmalig gebruik of herbruikbaar, die voor £ 5 of minder worden verkocht. Vrijstellingen verschillen per land, dus controleer de actuele richtlijnen bij elke overheid voordat u prijs- of juridische teksten op tassen laat drukken. De fase van het Welshe verbod op wegwerpplastic die draagtassen zou omvatten, is in februari 2026 uitgesteld.

Plastic Packaging Tax

• Tarief: £ 228,82 per ton vanaf 1 april 2026.
• Reikwijdte: plastic verpakkingscomponenten met minder dan 30 % gerecycled plastic naar gewicht, gevuld of ongevuld. Draagtassen en verzendzakken zijn plastic verpakkingen.
• Wie: Britse fabrikanten en importeurs van 10 ton of meer plastic verpakkingen in 12 maanden moeten zich registreren bij HMRC, ook als hun verpakkingen een recyclaatgehalte van 30 % of hoger hebben.
• Bewijsvoering: de positie met betrekking tot het recyclaatgehalte moet met administratie worden onderbouwd; vraag uw leverancier om documentatie over het aandeel recyclaat en de herkomst.

Een fabrikant buiten het VK is niet de Britse belastingplichtige; dat is de Britse importeur. Bij ongeveer 15-20 g per tas voor de detailhandel komt 10 ton neer op circa 500.000-670.000 tassen, dus veel winkeliers bereiken de drempel zodra ander plastic verpakkingsmateriaal erbij komt.

pEPR en recycling

De Britse UPV voor verpakkingen is van toepassing op producenten boven de omzet- en tonnagedrempels, en de verplichte partij is de Britse importeur of merkeigenaar, niet een buitenlandse fabrikant. Onder de Simpler Recycling-hervormingen in Engeland moest de inzameling van plastic folie bij huishoudens en bedrijven uiterlijk 31 maart 2027 starten, maar Defra kondigde in juli 2026 uitstel aan tot 2030 (gemeld als 1 april 2030), waarbij de regelgeving wordt aangepast; controleer de actuele overheidsrichtlijnen voor de planning. Bredere Britse regels vindt u in onze gids over Britse verpakkingsregelgeving.

Wat zijn de Amerikaanse wetten voor plastic tassen?

Er bestaat geen federale Amerikaanse wet voor plastic tassen. Verboden en heffingen worden vastgesteld door staten, counties en steden, en ze verschillen in welke winkels eronder vallen en of dikkere “herbruikbare” plastic tassen zijn toegestaan. Californië en New York hebben twee van de bekendste staatsbrede verboden.

• Californië, SB 1053: SB 270 (2014) verbood plastic draagtassen voor eenmalig gebruik bij gedekte winkels; vanaf 1 januari 2026 zijn plastic draagtassen bij gedekte winkels verboden (in het algemeen supermarkten, grotere winkels met apotheek, gemakswinkels en slijterijen, zoals gedefinieerd in de wet), inclusief de dikkere “herbruikbare” plastic tassen die de eerdere SB 270-regeling toestond. Papieren draagtassen moeten voldoen aan regels voor recyclaatgehalte en markering en hebben een minimumprijs. Restaurants en andere bedrijven buiten de definitie van gedekte winkel kunnen onder lokale verordeningen vallen.
• New York: sinds 1 maart 2020 verbiedt de staatswet Bag Waste Reduction Act de meeste plastic draagtassen bij bedrijven die omzetbelasting (sales tax) innen, met onder meer vrijstellingen voor tassen die restaurants en vergelijkbare horecagelegenheden gebruiken om eten mee te geven of te bezorgen, en voor tassen voor op bestelling gesneden of bereid voedsel. De staatswet stelt geen minimaal recyclaatgehalte voor papieren tassen, en sommige steden en counties voegen een heffing van 5 cent op papieren tassen toe.
• New Jersey: sinds 4 mei 2022 zijn plastic draagtassen voor eenmalig gebruik verboden, en zijn papieren draagtassen verboden bij grote supermarkten (2.500 sq ft of meer).
• Diverse andere staten en veel steden hebben eigen beperkingen, en sommige definiëren herbruikbare plastic tassen aan de hand van een minimale dikte in mil (een duizendste inch) en andere duurzaamheidscriteria die in de loop der tijd zijn aangescherpt.

Voor bedrukte tassen die voor de VS bestemd zijn, moet u de regels controleren voor elke staat en stad waar de tassen worden gebruikt, en documentatie over dikte en recyclaatgehalte bewaren. Context voor de hele VS, inclusief staatswetten voor UPV, vindt u in onze gids over Amerikaanse regelgeving voor foodservice-verpakkingen. De invoerrechten op Turkse goederen zijn regelmatig gewijzigd en moeten op het moment van bestelling worden gecontroleerd.

Wat mag u op de tas drukken?

Teksten op de tas moeten juist en onderbouwd zijn. In de EU geldt Richtlijn (EU) 2024/825 vanaf 27 september 2026 en verbiedt zij algemene milieuclaims zoals “milieuvriendelijk” of “groen” zonder erkende uitstekende milieuprestaties. In het VK gelden de CMA Green Claims Code en de DMCC Act 2024, met directe boetes voor overtredingen van het consumentenrecht.

• “Gemaakt met 30 % gerecycled plastic” is alleen toelaatbaar als u bewijs hebt voor dat aandeel.
• “Recyclebaar” moet aansluiten op de werkelijke inzamelmogelijkheden voor eindgebruikers; bij folie betekent dat vaak inname in de winkel, en in de VS hanteren de FTC Green Guides een “substantial majority”-toets.
• Vermijd “biologisch afbreekbaar” op gewone PE-tassen; oxo-degradeerbare kunststoffen zijn in de EU verboden.
• Sommige rechtsgebieden eisen specifieke markeringen op herbruikbare tassen of tassen met recyclaat; Californië kent markeringsregels voor draagtassen.

Het verschil tussen claims over recyclebaar, composteerbaar en biologisch afbreekbaar behandelen wij in onze gids over recyclebare en composteerbare verpakkingen. Overweegt u vanwege deze regels over te stappen op papier, lees dan papieren of plastic afhaaltassen en, voor de regels voor papieren tassen, regelgeving voor papieren tassen per markt.

Checklist voor het bestellen van bedrukte plastic tassen

• Maak een lijst van alle landen, regio's en winkeltypen waar de tassen worden gebruikt.
• Toets de dikte aan de lokale drempelwaarden en houd de nominale waarde ruim buiten elke grens.
• Bepaal het recyclaatgehalte en vraag de leverancier om bewijs (PCR- of PIR-aandeel, herkomst).
• Stel vast wie in elke markt de importeur, producent of eerste op de markt brengende partij is, en wie zich registreert voor UPV, PPT of heffingen.
• Bereken het gewicht per tas en het jaarlijkse tonnage voor aangifte van UPV, PPT en heffingen.
• Controleer alle milieuclaims en vereiste markeringen in het drukbestand.
• Vraag bij gebruik voor levensmiddelencontact een conformiteitsverklaring (DoC) en controleer of het recyclaat geschikt is.
• Leg de datum van uw controle vast, want deze regels veranderen vaak.

Hebt u de regels per markt gecontroleerd, stuur dan uw specificatie en drukbestand via de hub bedrukte plastic tassen op maat of onze contactpagina en vermeld daarbij de afzetmarkt, zodat die bij de technische beoordeling wordt meegenomen.