Een Britse leverancier offreert 250 gauge, een Amerikaanse distributeur biedt 2,5 mil aan en een Turkse verwerker specificeert 60 micron. Gaat het om dezelfde tas? De eerste twee zijn identiek (beide 63,5 µm); de folie van 60 µm is ongeveer 5 % dunner, een verschil dat u terugziet in de prijs per duizend stuks en soms in de wettelijke behandeling. Hieronder vindt u de omrekening tussen de drie eenheden, hoe de dikte het gewicht van de tas bepaalt en waarom dikte alleen niets zegt over de sterkte. Formaten en bestellen komen aan bod op de hub bedrukte plastic tassen op maat.
Hoe rekent u micron, gauge en mil om?
1 mil is gelijk aan 25,4 micron (µm), en in het Britse systeem is 100 gauge eveneens 25,4 µm, dus 1 mil = 100 gauge. Voor een snelle schatting geldt: micron × 4 ≈ gauge, en micron ÷ 25,4 = mil.
De exacte formules:
- Micron naar mil: µm ÷ 25,4
- Mil naar micron: mil × 25,4
- Micron naar UK gauge: µm ÷ 0,254 (ongeveer µm × 3,94)
- UK gauge naar micron: gauge × 0,254 (ongeveer gauge ÷ 4)
Bij “gauge” gaat het het vaakst mis. In de Britse polythene-handel is 100 gauge = 25,4 µm. In de Amerikaanse foliehandel wordt gauge ook gebruikt voor sommige folies, met dezelfde verhouding van 100 gauge = 1 mil, maar Amerikaanse tassenkopers werken normaal met mil. Gauge-nummers voor plaatstaal of draad staan hier los van. Vermeldt een offerte gauge, controleer dan of het om de Britse foliegauge gaat.
Omrekentabel
| Micron (µm) | UK gauge (circa) | US mil (circa) | Typisch gebruik |
|---|---|---|---|
| 10 | 39 | 0,39 | Zeer dunne HDPE-hemdtassen en groente- en fruitzakjes |
| 12 | 47 | 0,47 | Dunne HDPE-hemdtassen |
| 15 | 59 | 0,59 | Referentiepunt voor de EU-drempel voor “zeer lichte” draagtassen |
| 20 | 79 | 0,79 | Standaard HDPE-hemdtassen |
| 25 | 98 | 0,98 | Zwaardere hemdtassen, lichte LDPE-tassen |
| 30 | 118 | 1,18 | Lichte tassen met uitgestanst handvat |
| 40 | 157 | 1,57 | Winkeltassen met uitgestanst handvat |
| 50 | 197 | 1,97 | Referentiepunt voor de EU-drempel voor “lichte” draagtassen; tassen met uitgestanst handvat en patchhandvat |
| 57 | 224 | 2,24 | Dicht bij 2,25 mil (57,2 µm), een oudere Amerikaanse drempel voor “herbruikbare plastic tassen” in sommige wetten |
| 60 | 236 | 2,36 | Tassen met patchhandvat en verzendzakken |
| 70 | 276 | 2,76 | Referentiepunt voor de drempel van de Engelse draagtassenheffing |
| 80 | 315 | 3,15 | Zware tassen met patch- en lushandvat |
| 100 | 394 | 3,94 | Zware herbruikbare tassen |
| 125 | 492 | 4,92 | Extra zware tassen |
De waarden zijn afgerond. Wettelijke drempels zijn alleen als referentiepunt opgenomen; wat elke drempel betekent, leest u in de regelgeving voor plastic draagtassen in de EU, het VK en de VS.
Hoe dik moet een plastic tas zijn voor handvat en belasting?
Gangbare uitgangspunten zijn circa 10-25 µm voor HDPE-hemdtassen, 35-80 µm voor LDPE-tassen met uitgestanst handvat en 50-100 µm voor tassen met patch- en lushandvat, oplopend met het formaat en het gewicht van de inhoud. Zie dit als uitgangspunten om te testen, niet als gegarandeerde draagcapaciteit.
| Type tas | Lichte belasting (circa tot 2 kg) | Gemiddelde belasting (circa 2-5 kg) | Zware belasting (circa 5-10 kg) |
|---|---|---|---|
| HDPE-hemdtas | ~12-15 µm | ~18-25 µm | Meestal niet aanbevolen |
| LDPE/LLDPE met uitgestanst handvat | ~35-45 µm | ~50-70 µm | ~70-90 µm met omgevouwen rand of patch |
| Patchhandvat | ~45-55 µm | ~60-75 µm | ~75-100 µm |
| Softloop-handvat | ~50-60 µm | ~60-80 µm | ~80-100 µm of meer |
| Verzendzak | ~50-60 µm (zachte goederen) | ~60-80 µm | ~80-90 µm of meer |
Alle waarden zijn indicatief voor tassen van gemiddeld formaat en hangen af van de foliesamenstelling, de tasafmetingen en het ontwerp van de lasnaden. Grotere tassen moeten voor dezelfde belasting dikker zijn, omdat het handvat een grotere, heen en weer zwaaiende massa draagt.
Draagt een dikkere tas altijd meer?
Nee. Dikte is slechts één factor. Foliesamenstelling, handvatconstructie en laskwaliteit kunnen elk even zwaar wegen, en een goed gebouwde dunnere tas presteert vaak beter dan een slecht gemaakte dikkere.
- Foliesamenstelling: LLDPE in het mengsel verhoogt de weerstand tegen doorboren en scheuren, waardoor dezelfde prestaties met minder dikte haalbaar zijn; HDPE is sterk op trek, maar scheurt door zodra het is doorboord. Zie onze gids over LDPE, HDPE en gerecycled PE voor draagtassen.
- Handvatconstructie: een patchhandvat verdubbelt de folie op de plek waar de spanning zich concentreert; een gewoon uitgestanst handvat in dunne folie scheurt vanaf de hoeken van de uitsparing. Zie onze gids over handvattypen voor plastic tassen.
- Laskwaliteit: zij- en bodemlassen die te koud, te smal of doorgebrand zijn, worden het breekpunt, ongeacht de foliedikte.
- Oriëntatie van de folie en opblaasverhouding: blaasfolie is in de ene richting sterker dan in de andere; de extrusie-instellingen bepalen hoe de tas scheurt.
Hoe de sterkte van een tas wordt getest
Vertrouw niet op de dikte alleen, maar spreek een test af die het echte gebruik nabootst. Gangbare methoden:
- Hang- of belastingtest: vul de tas met een vastgesteld gewicht en laat hem een bepaalde tijd aan de handvatten hangen, soms met herhaald optillen.
- Valtest: laat een gevulde tas van een vastgestelde hoogte vallen en controleer lassen en handvatten.
- Valpijltest (dart impact, bijvoorbeeld ASTM D1709): meet de slagvastheid van de folie.
- Scheurtest (Elmendorf, bijvoorbeeld ISO 6383-2 of ASTM D1922) en trektests (bijvoorbeeld ISO 527-3 of ASTM D882) op foliesamples.
- Diktemeting over de breedte van de folie (bijvoorbeeld ISO 4593) om de nominale waarde en de spreiding te bevestigen.
Hoe beïnvloedt de dikte het gewicht en de kosten van een tas?
Het gewicht van een tas stijgt rechtevenredig met de dikte, en het foliegewicht is de grootste kostenpost bij een plastic tas. Dubbele dikte betekent grofweg dubbel zoveel grondstof, dubbel zoveel vrachtgewicht en, in het VK, dubbel zoveel tonnage dat meetelt voor de Plastic Packaging Tax.
De formule voor een platte tas:
Tasgewicht (g) = breedte (m) × lengte (m) × 2 × dikte (µm) × dichtheid (g/cm³)
Tel bij tassen met bodemvouw de vouwdiepte op bij de lengte, en bij tassen met zijvouw bij de breedte. Trek bij tassen met uitgestanst handvat de uitsparing af en tel bij patch- of lusconstructies de extra folie op.
Rekenvoorbeeld: een LDPE-tas van 380 x 450 mm met een dikte van 50 µm en een dichtheid van 0,92 g/cm³.
- Grammatuur van de folie: 50 × 0,92 = 46 g/m²
- Folieoppervlak: 0,38 × 0,45 × 2 = 0,342 m²
- Tasgewicht: 0,342 × 46 ≈ 15,7 g, vóór aftrek van de uitsparing voor het handvat
- 10.000 tassen ≈ 157 kg folie
Dezelfde tas met een dikte van 70 µm weegt ongeveer 22 g, ofwel 40 % meer folie per tas. Door de dikte te verlagen met een beter mengsel, of door alleen bij het handvat een patch toe te voegen in plaats van de hele tas dikker te maken, kunt u aanzienlijk op materiaal besparen. Andere kostenfactoren, zoals drukkleuren en handvattype, komen aan bod in onze gids over kostenfactoren bij verpakkingen.
Het gewicht gebruiken voor naleving en rapportage
Het gewicht per tas is het cijfer dat u nodig hebt voor UPV-rapportage (EPR), de drempel van 10 ton voor de Britse Plastic Packaging Tax en de rapportage voor het Duitse fonds voor wegwerpplastic (Einwegkunststofffonds), die allemaal op gewicht worden berekend. Vraag uw leverancier om het nominale gewicht per tas in de specificatie op te nemen en houd dat bij als de dikte of het formaat wijzigt.
Waarom de tolerantie telt bij wettelijke drempels
Blaasfolie is nooit perfect gelijkmatig. De dikte varieert over de breedte en langs de rol, en specificaties staan gewoonlijk een tolerantie rond de nominale waarde toe, vaak in de orde van ±10 %, af te spreken tussen koper en leverancier. Legt een wet de grens bij 50 µm of 70 µm, dan kan een tas die precies op die grens is gespecificeerd aan beide kanten ervan uitkomen.
Praktische regels:
- Leg de nominale dikte niet vast op een wettelijke drempel. Kies een waarde die duidelijk erboven of eronder ligt.
- Geef de meetmethode op en het aantal meetpunten waarover wordt gemiddeld.
- Neem de afgesproken tolerantie op in de specificatie en de inkooporder.
- Vermeld de markt waarin de tas wordt gebruikt, zodat de leverancier tijdens de technische beoordeling een drempelprobleem kan signaleren.
De EU hanteert drempels van 15 µm en 50 µm onder Richtlijn (EU) 2015/720, de Engelse draagtassenheffing geldt voor plastic tassen voor eenmalig gebruik van 70 µm of minder, en sommige Amerikaanse wetten hanteerden drempels in mil voor “herbruikbare” plastic tassen. Welke hiervan van toepassing zijn en hoe, leest u in de regelgeving voor plastic draagtassen.
Zo legt u de dikte vast in een specificatie
- Geef de dikte op in micron als hoofdeenheid, met gauge of mil tussen haakjes als uw team die gebruikt.
- Geef aan of het getal geldt per enkele foliewand (standaard) of als totaal van beide wanden (zeldzaam, maar het komt voor).
- Vermeld de foliesoort en het mengsel, want 50 µm HDPE en 50 µm LDPE zijn heel verschillende tassen.
- Geef de belasting en de testmethode op waaraan de tas moet voldoen.
- Voeg de tolerantie en de meetnorm toe.
- Geef bij tassen met patch- of lushandvat de dikte van de patch of de lus apart op.
Als deze punten vaststaan, worden offertes vergelijkbaar. Stuur deze gegevens, samen met tasformaat, handvattype en drukbestand, via de hub bedrukte plastic tassen op maat of via onze contactpagina.
Om een geoffreerde dikte om te rekenen tussen micron, gauge en mil gebruikt u de foliedikte-omrekenaar.